Platform Vlieghinder Regio Castricum
 

Schipperen tussen milieu en groeien

 |
 Geplaatst door: Wim 
 |
 Bekeken: 217 
|
 digikrant.noordhollandsdagblad.nl 
HvS_2e_Kamer_(3).JPG

In 1993 precies dezelfde discussie over Schiphol

DEN HAAG - De geschiedenis herhaalt zich: waar nu volop wordt gediscussieerd over de uitbreiding van Schiphol, was dat onderwerp 25 jaar geleden óók een heikel punt in de landelijke politiek. De tot gisteren ’zeer geheime’ ministerraadnotulen van kabinet Lubbers III uit 1993 lezen voor de goede verstaander als een spannende politieke thriller. CDA-minister Hanja Maij-Weggen (Verkeer en Waterstaat) en haar PvdA-collega Hans Alders (Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu, Vrom) botsten keer op keer met elkaar over de ontwikkeling van de nationale luchthaven tot Europese mainport.

De groei van Schiphol stond in 1993 eerst maandelijks, later zelfs wekelijks op de agenda van de ministerraad, zo blijkt uit de verslaglegging van de vergaderingen die gisteren in het Nationaal Archief openbaar is gemaakt. Er waren problemen, waaronder een belangrijke zaak voor de milieuminister: de voorgestelde groei zou tot gevolg hebben dat een afspraak over terugdringen van het aantal woningen in de wijde omgeving van de luchthaven met overlast van vliegtuiglawaai niet zou worden gehaald.

Een kwart eeuw geleden had Schiphol 18 miljoen passagiersbewegingen per jaar en het idee was om dat in pakweg tien jaar tijd te laten groeien naar 40 miljoen passagiersbewegingen per jaar (ter vergelijking, in 2018 telde Schiphol in de eerste zes maanden al 37,8 miljoen passagiersbewegingen). Maar er was ook de afspraak in het Plan van Aanpak Schiphol en Omgeving (Paso) om maximaal 10.000 ’geluidsgehinderde’ woningen toe te staan. De voorgestelde groei en de afspraak over de geluidshinder waren onmogelijk te verenigen, dat was iedereen duidelijk. Alders: ,,In Paso zijn voorstellen geformuleerd die niet haalbaar zullen zijn.’’

Ruimere afspraak

Minister Maij meende dat er dan maar een nieuwe, ruimere afspraak moest komen: zo’n 12.600 woningen met geluidshinder. Een relatief kleine concessie, zei ze, om er fijntjes op te wijzen dat er in het verleden zo’n 40.000 geluidsgehinderde woningen rond Schiphol geteld werden. Een aantal dat in 1993 was gedaald naar 16.000. ,,Het reële beeld is niet dat er een toename van geluidsgehinderde huizen zal zijn naar 12.600. Maar dat het oorspronkelijke aantal geluidsgehinderde huizen van 40.000 beperkt zal worden tot 12.600.’’ Ze wees ook op de ’majeure economische belangen’, die gepaard gingen met de groei van Schiphol.

Minister Alders verbaasde zich over het gemak waarmee bewindslieden afspraken lieten varen, die ze eerder zelf hadden ondertekend. Hij noemde de zaak ernstiger dan voorgesteld. De spanning liep sterk op, zeker toen minister Maij een competentiediscussie aanzwengelde. Ze vond het maar lastig dat bij de werkafspraken Vrom de verantwoordelijkheid voor de normstelling van de geluidshinder naar zich toe had getrokken. Ze wilde dat dat werd teruggedraaid, dat de gehele verantwoordelijkheid over het Schiphol-dossier - of het nou om economie of om het milieuvraagstuk ging - bij één minister zou komen te liggen. Bij haar wel te verstaan.

Heet hangijzer

Ook de Aalsmeerbaan was een heet hangijzer. Er werd gediscussieerd over een ’public safety zone’ en over de sloop van woningen in Aalsmeer. Aanleiding is de uitkomst van een onderzoek naar veiligheid, waaruit is gebleken dat het aanpassen van aanvliegroutes zou leiden tot grotere veiligheidsrisico’s in deze plaats. Alders stelde voor een flink aantal huizen in Aalsmeer te slopen, en op die plek een mooi park aan te leggen. Volgens Maij zou het voorstel van Alders 200 miljoen kosten, ze was geen voorstander: want als je zo een gebied heel veilig zou maken, zou dat volgens haar gevoelens van onveiligheid kunnen aanwakkeren bij mensen die aan de rand van dat gebied wonen.

Premier Lubbers deed er alles aan tot een compromis te komen. Ondanks de stevige botsingen tussen Maij en Alders, slaagde hij daar uiteindelijk in: met een paar kleine wijzigingen werd in december en ontwerp-planologische kernbeslissing over Schiphol aangenomen.

Een kwart eeuw later is de luchthaven groter gegroeid dan toen voorzien. Anno 2019 is er weer discussie, nu over de groei van Schiphol na 2020. Ook de mogelijke sloop van woningen in Aalsmeer staat weer op de agenda. De gemeente praat met Schiphol over het uitkopen van omwonenden van de nieuwe Aalsmeerbaan, die veel geluidsoverlast ervaren. Het gaat om honderden huizen.

Bekijk bericht op "digikrant.noordhollandsdagblad.nl"

Reacties op dit bericht

Geplaatst door Ciska Rijswijk

Stem links en groen !
Koop alleen producten uit Nederland
Vlieg niet

Blijf of ga klagen bij BAS.nl tot er echt schone en stille vliegtuigen zijn.

Geplaatst door anoniem1

Een relatief kleine concessie, zei ze, om er fijntjes op te wijzen dat er in het verleden zo’n 40.000 geluidsgehinderde woningen rond Schiphol geteld werden. Een aantal dat in 1993 was gedaald naar 16.000

Hoe is deze daling tot stand gekomen? Zijn er 24.000 woningen gesloopt,is de definitie aangepast of is men anders gaan vliegen zodat er ondanks de grote toename van het aantal vluchten toch minder gehinderde woningen zijn? Heb werkelijk geen idee en ben daar best benieuwd naar.

Geplaatst door Bob

Deze trucs worden nu weer gewoon met nieuwe gezichten en nieuwe gedupeerden (bij Lelystad) herhaald. Ook de economische argumenten zijn niet veranderd. Langzaam maar zeker gaat dit land naar de klote, en de verantwoordelijken blijven ermee wegkomen!