Platform Vlieghinder Regio Castricum
 

Overheid draait verplichte milieustudie stilletjes de nek om

 |
 Geplaatst door: Wim 
 |
 Bekeken: 313 
|
 groene.nl - 24-07-2019 
HvS_logo_MER.jpg

Door Karlijn Kuijpers

De milieueffectrapportage (MER), die het milieu in Nederland bijna dertig jaar lang beschermde tegen te smerige industrie of vervuilende landbouw, is de afgelopen tien jaar grotendeels in stilte afgebroken.

De milieueffectrapportage (MER) is de afgelopen tien jaar grotendeels in stilte afgebroken. Het aantal rapportages — studies bedoeld om gevolgen voor milieu, gezondheid en natuur te onderzoeken — is meer dan gehalveerd. Resterende studies zijn vaak onder de maat: bijna zeventig procent van de rapporten die vorig jaar door de expertcommissie werden beoordeeld, vertoont belangrijke tekortkomingen.

Dat blijkt uit onderzoek van Platform voor onderzoeksjournalistiek Investico voor De Groene Amsterdammer en het Twents dagblad Tubantia. Door de afbraak van de milieueffectrapportage jaagt de overheid steeds vaker burgers tegen zich in het harnas omdat ze de milieueffecten van grote projecten zoals fabrieken, mestverwerkers of gasboringen nauwelijks nog onderzoekt.

Tientallen grote projecten, zoals een mestverwerker in Oss, gasboringen in Groningen, controversiële zoutwinning in Zuidoost-Twente, een olieraffinaderij in Pernis en een biomassacentrale in Diemen, konden recentelijk doorgang vinden zonder dat bekend was wat de effecten zijn op milieu, natuur en gezondheid.

Vooral ondernemers waren in het verleden tegenstander van de verplichte milieustudie, waardoor fabrieken en bedrijven soms moeilijk konden uitbreiden. In de Crisis– en herstelwet van 2010 werd de regeling daarom versoepeld, en in latere wetgeving verder uitgekleed. Volgens Niek Ketting, oud-Eerste Kamerlid voor de VVD en tot 2014 voorzitter van de Commissie voor de milieueffectrapportage, was dit een ‘een platvloerse bezuiniging’ die nooit had mogen plaatsvinden.

‘De Rijksoverheid heeft met een totale veronachtzaming van bestuurlijke verantwoordelijkheid de belangrijke beslissingen over de schutting gegooid’, zegt het oud-VVD-Eerste Kamerlid. In de afbraak van de milieuwetten ziet hij ‘een totale veronachtzaming van de zachte waarden van de maatschappij, zoals milieu en leefomgeving.’ Goede milieustudies helpen volgens Ketting juist om projecten sneller uitgevoerd te krijgen, omdat ze het vertrouwen in de overheid vergroten.

Waar milieustudies voorheen meestal verplicht waren, moeten overheden nu vaak per situatie inschatten of een milieurapport nodig is. Die keuzevrijheid leidt ertoe dat vrijwel nooit wordt gekozen voor een milieueffectrapport, blijkt uit cijfers die Investico opvroeg bij alle omgevingsdiensten. De twintig omgevingsdiensten die de vragen beantwoordden, behandelden in 2018 ruim zevenhonderd vergunningaanvragen waarbij ze moesten beoordelen of er een MER moest komen. In slechts vier of vijf gevallen werd geconcludeerd dat een milieueffectrapport nodig was.

De meeste omgevingsdiensten eisten de afgelopen vijf jaar niet één keer een milieurapport als dat niet direct verplicht was. Dat komt door gebrek aan tijd, kennis en wilskracht bij lagere overheden, stellen experts. ‘Gemeenten denken: “Oeh, ingewikkeld, laten we maar proberen om een MER te voorkomen”’, zegt Gijs Hoevenaars van de Commissie voor de milieueffectrapportage. Frans de Laat, oud-jurist bij de provincie Noord-Brabant en nu werkzaam bij de Brabantse Milieufederatie: ‘Vergunningverleners doen geen onderzoek meer. De initiatiefnemer komt met een rapportje, en dat wordt vaak niet eens beoordeeld. Veel gemeenten hebben simpelweg de knowhow niet in huis.’

Inmiddels is de MER zo ver uitgekleed dat Nederland niet meer voldoet aan de Europese richtlijnen. De Europese Commissie stelde Nederland dit voorjaar officieel in gebreke omdat de kwaliteit van de MER onvoldoende geborgd zou zijn. Wat er precies aan schort is onduidelijk, want de stukken zijn vertrouwelijk.

Burgers die bij de rechter een milieueffectrapport eisen, vangen meestal bot. Uit een analyse van Investico van veertig uitspraken van de Raad van State over de MER uit 2018 en 2019 blijkt dat de rechter 32 keer oordeelde dat een milieueffectrapport niet nodig was. Begin deze maand oordeelde de Raad van State bijvoorbeeld nog dat voor de gaswinning in Groningen geen MER hoeft te worden gemaakt. Geregeld wijst de hoogste bestuursrechter de klachten van milieuorganisaties of omwonenden af omdat zij onvoldoende kunnen aantonen welke milieuaspecten precies in het gedrang zijn.

Bekijk bericht op "groene.nl - 24-07-2019"

Reacties op dit bericht

Geplaatst door klaar

Dit keer gaat "Europa" wederom NL een stevige milieules lezen.
Gedwongen correctief milieu beleid zal het gevolg hiervan zijn, analoog aan het stikstof issue.
Is Brussel toch ergens goed voor.

Geplaatst door V.O.S.

Verloedering. Onder. Schipholbeleid.

De laatste jaren is de Nederlandse overheid dan ook steeds onbetrouwbaarder geworden.
Een overheid zoals in een beschaafd westers land, dient de bevolking.
Niet vooral zichzelf en de groot-industrieleen.


Geplaatst door Michiel

De laatste 10 jaar was de overheid de kabinetten Rutte I, II en III. Dat deze neoliberale rakkers niets met het klimaat en milieu hadden is nu wel bekend. Wij lopen in Europa hopeloos achter ondanks Rutte's retoriek "we doen stinkend (niet) ons best". En is artikel 21 van de Grondwet inmiddels in de ijskast gezet. Het bedrijfsleven in de vorm van multinationals en de grootbanken kreeg weer vrij spel. Economische groei en bonussen voor de elite.
De MER als instrument om het landschap, burger en milieu te beschermen tegen overmatige aantasting door bouwprojecten, wegenaanleg en uitstoot van vervuilende stoffen. Onze ervaring is echter dat zelfs met goed onderbouwde beroepsschriften bij de RvS tekortkomingen in de MER als ongegrond werden verklaard. Met name onder het regime van Piet Hein Donner zag je deze terugtrekkende beweging erg sterk. Onder de nieuwe onderkoning Thom de Graaf lijkt het tij te keren en wordt Rutte III aangepakt op b.v. de PAS. Want hier bleek hoe Rutte (lees VVD) de groei van vervuilende bedrijven en landbouw stimuleerde door compensatie maatregelen op de lange baan te schuiven.
Schiphol heeft steeds kans gezien om de dans te ontspringen door te manipuleren met cijfers en burgers aan het lijntje houden. Maar dat heeft zijn langste tijd weg gehad. Vliegschaamte is nu ook in onze buurt, wijk en stad een opkomend verschijnsel. En wij geven als gezin het voorbeeld. No fly zone. Mocht de KLM ten onder gaan, so what, naar de hel met die smerige herriebakken. Deze hele dag is weer verziekt door continu lawaai o.a. door die jankkrengen van deze blokhoofd vliegmaatschappij. Het roer moet om!

Reageren?

Let op! Door het plaatsen van een reactie gaat u akkoord met onze huisregels.