Platform Vlieghinder Kennemerland
 

Opinie: Klimaat, de tijd van wegkijken is voorbij

 |
 Geplaatst door: Wim 
 |
 Bekeken: 718 
|
 dvhn.nl - 24-10-2018 
Lelystad_einde_hvs.jpg

Door Allard Hans Roesten Emiel Geerts

Opinie

Ban Ki-moon, oud-secretaris-generaal van de Verenigde Naties, sprak vorige week bij de opening van het Klimaatadaptatie-instituut in Groningen zijn vertrouwen uit in de jeugd. Twee studenten haken daar gretig op in.

Het klimaat is letterlijk hot. De afgelopen weken beheerste zowel het rapport van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) als de gewonnen rechtszaak van Urgenda tegen het Rijk het nieuws. Eindelijk staat de ongemakkelijke waarheid van klimaatverandering na jaren van wegmoffelen door vorige generaties nu volop in de schijnwerpers. Dat is goed nieuws voor ons en voor onze kinderen. Maar het debat richt zich nu op het stoppen van klimaatverandering. Hierin schuilt een levensgroot gevaar. Door de focus op het terugdringen van klimaatverandering dreigt nu het weglopen voor de volgende ongemakkelijke waarheid. Klimaatverandering is namelijk al een voldongen feit. De tijd om nog een keer gemakkelijk weg te kijken is er niet, we moeten ons nu voorbereiden op wat komen gaat.

Omvormen
Voor alle duidelijkheid: maatregelen om klimaatverandering tegen te gaan zijn ontzettend hard nodig. We moeten alle zeilen bijzetten en onze huizen, industrie en economie nu echt duurzaam omvormen. Al is het maar omdat het moet van de rechter. Maar ook de afname van CO2-uitstoot van 25 procent in 2020, die Urgenda succesvol heeft bepleit, gaat er niet voor zorgen dat de gevolgen ongedaan worden gemaakt. Met maatregelen kunnen we de onherstelbare schade alleen maar zoveel mogelijk beperken.

Halve graad
Het IPCC wijst erop dat het beperken van de temperatuurstijging tot 1,5 graad in plaats van 2 graden 50 procent minder overstromingen, en voor miljoenen mensen minder hongersnood en klimaatgerelateerde armoede betekent. Ook wanneer het lukt binnen de 1,5 graden grens te blijven zijn de gevolgen van extreme droogte en bosbranden voor de landbouw en de natuur, en ook voor de wereldeconomie, niet te overzien.

Tijd winnen
Het schip waar we allemaal op zitten houden we met het terugdringen van de opwarming alleen niet drijvende. Dat schip is namelijk zo lek als een mandje, en het water stroomt aan alle kanten binnen. Om de tijd te winnen die we nodig hebben om in rustiger vaarwater terecht te komen moeten we deze lekken dichten. Dit betekent dat klimaatadaptatie veel hoger op de agenda moet.

Enige optie
Zelfs voor degenen die het niet zo hebben op plantjes en dieren is de boodschap helder. Ook economisch is het op gang brengen van adaptatie de enige logische optie. Zoals Patrick Verkooijen, CEO van het nieuwe Global Center on Adaptation het treffend zegt: de kosten van klimaatadaptatie zijn minder dan de kosten van doing business as usual.

Eigenbelang
Als we niks doen, zal waterschaarste in Afrika en het Midden-Oosten zorgen voor een daling van 6 procent van het bruto binnenlands product in 2050. Denkend aan de migratiestromen die dit op gang brengt, zijn oplossingen voor de watervoorziening geen liefdadigheid, maar puur eigenbelang. Om op tijd mee te bewegen, moeten al onze investeringen nu ten goede komen aan klimaatadaptatie en zo effectief mogelijk worden ingezet.

Oplossingen
Maar hoe? Nu we eindelijk zover zijn om de problemen onder ogen te zien, is het tijd om in oplossingen te gaan denken. We moeten onze kennis versneld ontwikkelen en wereldwijd beschikbaar maken. De opening van het Global Center on Adaptation in Groningen, vorige week door de voormalige secretaris-generaal van de Verenigde Naties en kersverse eredoctor Ban Ki-Moon, is het startsein voor een nieuwe generatie wetenschappers. Zoals Ban Ki-Moon tijdens de opening al zei: „De tijd is op, wij zijn de laatste generatie die er iets aan kan doen.” Wij zijn die generatie die doordrongen is van de grote opdracht die haar te wachten staat, niet wegkijkend voor de ongemakkelijke waarheid.

Bundelen
Het zal niet makkelijk worden. Maar door de jaren heen hebben we als samenleving laten zien ook de grootste uitdagingen aan te kunnen, wanneer we onze krachten bundelen. Het Klimaatadaptatie-instituut gaat precies dat ondersteunen. Mensen samenbrengen, kennis en kunde delen en zo het nemen van maatregelen wereldwijd versnellen. De keuze voor Groningen is dan ook niet zo vreemd. Met de Rijksuniversiteit is dit de thuisbasis voor een internationale topuniversiteit waar klimaatadaptatie vanuit verschillende vakgebieden kan worden benaderd. De Hanzehogeschool vult dit feilloos aan, door het leggen van de verbinding tussen wetenschap en de praktijk, zowel regionaal als internationaal.

Motor voor verandering
Groningen is bovendien een internationaal symbool geworden. Een plek die meer dan welke andere plek dan ook het einde van de onbezorgde tijd van fossiele brandstoffen illustreert. Van probleemgebied naar motor voor verandering. Van wegkijken naar aanpakken. De nieuwe generatie moet nog even door op dit lekkende schip. Het is de hoogste tijd is om de mouwen op te stropen, en aan de slag te gaan.

Allard Hans Roest is junior onderzoeker klimaatadaptatie - Kenniscentrum Noorderruimte, Hanzehogeschool Groningen. Emiel Geerts is winnaar Wetskills Waterchallenge en student Built Environment aan de Hanzehogeschool Groningen.

Bekijk bericht op "dvhn.nl - 24-10-2018"

Reacties op dit bericht

Geplaatst door sara

''Niet wegkijkend voor de ongemakkelijke waarheid''. Ik hoop dit zo. Vooralsnog streek ik mijn vinger vanmorgen zwart-grijs langs het witte tuin meubilair. We zitten allemaal onder de as van Schiphell Nederland... de libelle adverteert met ''nog negen euro over? koop een vliegticked...''https://www.libelle.nl/huis-tuin-feestje/9-euro-vliegticket/. We zijn er aan verslaaft geraakt.. aan koopjes aan te veel consumeren. Ik vind de obesitas vergelijking echt wel gelden. Deze situatie ontstaat niet door noodzaak. Maar door veelvraat.

Op een reis in Brazillie ( toen ik nog niet nadacht over de impact van vliegen dat is pas gekomen door de geluidsterror) zag ik letterlijk ontbossing in werking. Ik reed in een bus van zuid naar noord, was al vlak bij de evenaar. Langs mono-culturen en enorme gras landen en soms mega steden. Er was iets geks, soms zag je even een stroom water en daar langs een klein plukje bos. Of een landbouwmachine park; enorme graaf grond machines, zoals enorme mieren. Dat waren dus ontbossingsmachines. Toen ik beter keek zag ik steeds zwarte stronken tussen het vel groene gras. Verbrande boomresten. Ik heb echt uren en uren door dit gebied gereden, overal van die Indiase koeien ( van groot grond bezitters, met van die bulten) die doen het daar goed. En heel af en toe een eenzame Toekan als een verloren pijl. Toen ik eindelijk bij de amazone kwam en er met een vliegtuig overheen vloog... was er nog een soort ongereptheid, iets niet menselijks. Maar je zag ook erosie... gewoon wegen er door heen gaan. Langs die wegen rood gele aarde kaal tot in het bos, Waarom vroeg ik me af? In essentie voor cornedbeef?/?. Je zag dat overal in de winkels staan namelijk. Wat heeft de wereld daar nou aan? Dat zelfde gevoel bekruipt me bij deze goedkope vluchten. Het is niet functioneel, niet nodig. En toch zie en hoor ik ze constant als mega grote muggen door de lucht gaan. Ik ga verantwoordelijk proberen te zijn; ik hoop dat we het voor elkaar krijgen om het tot onze kennissen, collega's, vrienden en familie te laten doordringen dat dit reizen niet meer kan, omdat er door vliegen waarschijnlijk extra broeikas effect is doordat er deeltjes in de atmosfeer terecht komen, we kunnen niet bij onze overheid aankloppen die gaan gewoon door, tot dat we onder water staan en ziek zijn geworden van de uitlaatgassen. Het moet inderdaad van uit een ander perspectief van uit ons zelf. Het is heel moeilijk, want mensen zien het echt als een recht op vakantie of als een persoonlijke ontwikkeling.


Geplaatst door Bob uit Uitgeest

Vandaag kreeg ik de reatie binnen van de door mij ingediende zienswijze Schiphol. Ik had de uitkomst voor mezelf juist ingeschat: Schiphol doet NIETS voor de omgeving en gaat gewoon door met groei, in dit geval 32000 nachtvluchten.

Het klopt precies met wat ik eerder schreef in mijn fictieve cursus "Liegen en bedriegen
bij de aanleg van nieuwe vliegvelden of landings-start banen door de Nederlandse overheid".


Truc 2 – Inspraak
Geef burgers zogenaamde inspraak met een evaluatie na enkele jaren.
Verzamel schriftelijke reacties van burgers, bundel deze en stuur dit op naar belangstellenden, maar zorg ervoor dat er ook voldoende reacties van belanghebbenden bijzitten, die wijzen op het grote economische belang van het nieuwe vliegveld of de nieuwe baan (Zie Truc 5).
Beloof waar nodig zgn. ‘pilots’ of experimenten, waarvan de uitkomst niets zal veranderen.
Verander daarna niets of slechts marginaal (kleine aanpassingen van routes of bochtstralen).
Let op dat zelfs de groei van de luchthavencapaciteit op geen enkele wijze zal worden verminderd.

Truc 5 – Economie
Benadruk steeds het grote economische belang (werkgelegenheid) van de nieuwe baan of nieuw vliegveld.
Geef hierbij voortdurend aan het belang van een internationaal netwerk en de zgn. ‘hub’ of ‘mainport’ functie van de (nieuwe) luchthaven.
Ga voorbij aan het feit, dat dit land eigenlijk te klein is voor een dergelijk groot of extra vliegveld en in toenemende mate onleefbaar wordt gemaakt (wat gelukkig niet in de economische berekeningen hoeft te worden meegenomen).
Ga ook voorbij aan het feit dat de werkelijke kosten voor tegengaan van ongewenste klimaateffecten naar de toekomst worden verschoven.


Geplaatst door anoniem1

Mooi verhaal uit Groningen. Adaptatie gaat het worden want stoppen is inderdaad niet mogelijk. Was wel leuk geweest als er een paar voorbeelden waren gegeven van mogelijke adaptatie,dan kunnen de mensen zich er ook iets bij voorstellen. Nu is het een beetje een algemeen verhaal,het moet allemaal wat concreter worden,net zoals bij de klimaat tafels. Maar daar was dit artikel misschien ook niet voor bedoeld.
Het is 5 over 12,dat is wel duidelijk. Ook volkskrant had tijd terug groot artikel op voorpagina "we kijken de opwarming in het gezicht" Het bewustzijn is wel aanwezig denk ik,zeker bij de jonge generatie.

Geplaatst door Elodie uit Wintelre

Als we echt aandacht willen krijgen van de toekomstige ramp die ons te wachten stan, dan moeten we direct beginnen met het stoppen van die onzinnige (verre) reisprogramma's. Dat dit ten koste gaat van sponsor gelden van reisorganisaties en vliegtuigmaatschappijen wordt ook wel opgelost. Begin met het maken van een reisprogramma die met een treinreis bereikbaar zijn, er is nog volop te ontdekken. Voor het mooie weer hoeven we inmiddels niet ver te gaan, dat hebben we dit jaar inmiddels ondervonden. Bewustwording begint bij lesmateriaal op de basisscholen. Maak kinderen bewust van de gevolgen die hun ouders teweegbrengen. Zou dat mogelijk zijn, of komen de ouders dan in opstand?