Platform Vlieghinder Kennemerland
 

Les 35 – Nieuwe beloften voor een betere wereld

 |
 Geplaatst door: Redactie (Wim) 
 |
 Bekeken: 312 
|
 ir. B. van Marlen 
roetend_vliegtuig.jpg
Vliegtuigwalm nabij luchthaven
Credit: Danny Walsh

Het gaat maar door, het liegen en bedriegen, zelfs na corona grotendeels door de luchtvaart ver-spreid. De Nederlandse kiezer ziet het niet, of wil het niet zien en is er niet in geïnteresseerd. De Tweede Kamer verkiezingen van maart 2021 laten dit heel duidelijk zien. Er is geen enkele echte verschuiving in handelswijze te bespeuren. Er is geen werkelijk goede visie voor de ontwikkeling van dit land, dat de komende decennia in leefbaarheid dan ook verder achteruit zal gaan. Het motto lijkt te zijn: “Allemaal rijk in een volkomen verpest land.”

Ik was het niet van plan, het maakt ook niets uit wat ik schrijf, maar toch kan ik het niet laten, iemand moet het doen. Vandaar deze nieuwe truc, die eigenlijk helemaal niet nieuw is, maar oude wijn in nieuwe zakken.

Daar gaan we dan:

U weet het als geen ander, beloof gouden horizonnen, praat wat mee met de kritiek, en ga gewwon uw gang als voorheen. Niemand houdt ons tegen. Misschien uiteindelijk het zeewater, maar dat komt pas echt over enkele honderden jaren, en dan hebben we onze zakken toch goed gevuld en zijn we er niet meer. Après nous le deluge!

Benadruk hoe hard de luchtvaart door corona is getroffen en hoe hard we nodig zijn voor ‘de nood-zakeljke verbindingen, het investeringsklimaat en het aantrekken van innovatieve bedrijven en startups’, of die nu bij ons belasting betalen of alleen bij ons komen profiteren van het gunstige belastingklimaat, dat laten we even in het midden.

Blaas alle mogelijk theoretische werkgelegenheid op tot een maximaal getal van 300000 banen, dat maakt pas indruk!

Noem uitdrukkelijk hoe hard we zijn geraakt en dat ‘het verlangen om elkaar en de wereld te kunnen zien blijft bestaan: voor zaken, studie, familiebezoek of een welverdiende vakantie.’

Maak het echt mooi met: ‘Onze opdracht is om het ogenschijnlijk dilemma tussen de wereld ontdek¬ken en deze tegelijk beter over te dragen aan de volgende generatie, op te lossen.’ Zo die staat, kom daar maar eens tussen!

Beloof ‘een nieuw stelsel van gematigde, conditionele en gefaseerde groei met minder hinder en uitstoot én meer innovatie.’ Men weet toch niet meer dat dit al eerder is gedaan, want het collectief geheugen is kortdurend en de mens kortzichtig. En: ‘Zo kan de luchtvaart internationaal concurre¬rend blijven, leveren we een bijdrage aan het economisch herstel, terwijl de leefomgeving structureel verbetert.’ U leest het goed: het zal echt beter worden! Ha, ha.

Spreek een echte ambitie uit: ‘Wij willen dat Nederland koploper wordt in het verduurzamen van de luchtvaart.’ In feite staan we qua verduurzaming bijna onderaan in de wereld, maar wie ziet dat?

Ook mooi is het doel: ‘net-zero emissies voor alle vertrekkende vluchten uit Europa in 2050.’ Niet alle vluchten natuurlijk, een mooie ontsnappingsclausule, waar men aan voorbij zal gaan.

Zeg ook: ‘De grondoperaties op de Nederlandse luchthavens dienen in 2030 emissievrij te zijn.’ Met wat elektrische karretjes toch te halen, niet? Zolang maar niet alle emissies hoeven te worden mee¬genomen!

Het luchtruim moet ‘op de schop’, want ‘Nederland maakt zich sterk voor de realisatie van één Europees luchtruim waardoor een CO2-reductie tot 10% mogelijk is.’ Wel 10%, dat is toch niet niets!

Een mooie bijkomstigheid is dat: ‘Een apart Nederlands CO2 plafond dubbelop is en daarom niet nodig. In 2026 en 2028 wordt geëvalueerd of de reductiedoelstelling voor 2030 binnen bereik is of dat er additionele maatregelen dienen te worden genomen.’ Wie dan leeft wie dan zorgt, en zo’n evaluatie is naar onze hand te zetten en duurt toch wel een paar jaar.

Onze management kretologie houdt hier niet op, want: ‘Investeren in Nederland als proeftuin van de verduurzaming van de luchtvaart leidt tot een win-win in de hele keten.’ De keten, niet de leef-omgeving, maar wie ziet dit?

We richten de ‘Innovatieregeling Duurzame Luchtvaart’ in. Tot 2030 wordt gemiddeld €100 miljoen per jaar ter beschikking gesteld.’ Helaas niet voor isolatie van huizen, dan doen we met een ‘leefom-gevingsfonds’, als zoethoudertje, waar we geen bedrag aan koppelen.

We mikken op Sustainable Aviation Fuels (SAF), lees maar: ‘Nederland zet in op een Europese bijmengverplichting voor duurzame luchtvaartbrandstoffen oplopend naar 14% in 2030, in lijn met het Akkoord Duurzame Luchtvaart. Als de Europese bijmengverplichting lager is dan de nationale, dan komen er maatregelen zoals bijvoorbeeld een stimuleringsregeling om een gelijk speelveld te bevorderen’, want we zijn geen gekke Henkie en ons duurzaameheidsstreven mag niet ten koste van de winst gaan. Omdat ‘deze regelingen kunnen worden gefinancierd uit bijvoorbeeld de algemene middelen’ mag de belastingbetaler er voor opdraaien. Zo regelen we het ondernemersrisico!

We gaan de vraag naar vliegen niet temperen, wat eigenlijk zou moeten, en stellen nadrukkelijk: ‘Geen verdere verhoging van de nationale vliegbelasting voor een sector die moet herstellen van de ernstigste crisis uit haar bestaan.’ Overigens met coronasteun betaald uit dezelfde algemene mid¬delen. Het moet niet gekker worden, want ’er is in Nederland sprake van een stapeling van maar liefst vier systemen waaraan luchtvaartmaatschappijen en passagier honderden miljoenen per jaar moeten afdragen.’ En vergeet niet dat we onze eigen infrastructuur zelf betalen!

Het gewraakte hubmodel laten we natuurlijk niet los. ‘De komende jaren ontwikkelt Schiphol zich verder als multimodale hub’. We laten natuurlijk de vrachtvluchten niet vallen, en hebben succesvol gelobbied voor ‘het doortrekken van de Noord-Zuidlijn naar Schiphol en Hoofddorp’ uit het Nationaal Groeifonds, want we zitten dicht bij de besluitvorming!

We leveren NIETS in, ‘De regionale luchthavens worden behouden’ en ‘ten behoeve van de inter-nationale hubontwikkeling van Schiphol wordt de besluitvorming over vliegveld Lelystad afgemaakt. Dit is ook van groot belang voor de provincie Flevoland.’ Voor een paar honderd banen erbij mag heel Nederland van ons in de herrie komen, daar zitten wij niet mee, en de geluidnormen laten dit ook gewoon toe. Om over stikstof en fijnstof maar te zwijgen! Heus, we krijgen die natuurvergun¬ningen er wel door!

En we denken echt wel na over onze rol in de maatschappij. Immers: ‘Nederland wordt voortrekker binnen Europa om hoge sociale normen in de luchtvaart te stimuleren en misstanden zoals schijn¬constructies te bestrijden. Met sociale vestigingseisen wordt een gelijk speelveld gerealiseerd, onze sociale standaarden beschermd en wordt de vliegveiligheid verder verbeterd.’ Onder deze hoge sociale normen kunnen we gelukkig doorgaan met het verder belasten van omwonenden van vele tienduizenden onder onze ‘optimale vaste hoogfrequente superpreferent aangevlogen routes in een nieuw herzien en veel efficiënter luchtruim.’ We kunnen ook verder het klimaat verpesten en schadelijke emissies door laten gaan.

Dat gezeur moet maar eens afgelopen zijn. Mogen we in dit land nog een centje verdienen of niet?


Reacties op dit bericht

Geplaatst door ir. B. van Marlen uit Uitgeest


Geplaatst door Hans Buurma uit Hilversum

Dit zijn citaten uit het pleidooi van de sector aan de politiek. Een belangrijk doel daarvan (afgezien van vele vage beloften) is om in het regeerakkoord een tekst te krijgen die het voortzetten van de groei in de komende 4 jaar vastnagelt. Dat was ook zo in de afgelopen 4 jaar. Dan kan de minister tegen actievoerders zeggen

Geplaatst door Hans Buurma uit Hilversum

Vervolg: jammer vor de bewoners maar het regeerakkoord gaat voor. Dus de luchtvaart blijft groeien. Als we niet hiertegen in het geweer komen worden we weer steeds met een kluit het riet ingestuurd.