Platform Vlieghinder Regio Castricum
 

Tan: Bijna drie jaar CROS

 |
 Geplaatst door: webbeheer 
 |
 Bekeken: 1263 
|
 crosnet.nl 
Tan: Bijna drie jaar CROS

Bij een vertrek hoort een afscheid. Waar kan ik dat beter doen dan hier, op CROSNet, het geavanceerde medium waarmee de CROS communiceert met haar omgeving. Wanneer ik op 30 juni aanstaande mijn functie van secretaris van de CROS neerleg, heb ik die functie bijna drie jaar vervuld. De duur, maar ook de inhoud die ik aan deze functie in die drie jaar heb gegeven, vervult mij met trots en voldoening. Het is immers geen gemakkelijke functie. Ter vergelijking: in de periode maart 2003 (start van de CROS) tot augustus 2004 (het moment waarop ik aantrad) heb ik niet minder dan vier voorgangers gehad.

Hoe kijk je tegen de CROS aan? Deze existentiële vraag is voor mij dezelfde als: “Hoe kijk je tegen draagvlak aan?” Een constante in de discussie over de verdere groei van Schiphol is het ontbreken van vertrouwen in de goede bedoelingen van de luchtvaartsector. Het is een gegeven dat vliegtuigbewegingen geluidsoverlast genereren. Een voorgestane groei van het aantal vliegtuigbewegingen met tenminste 4% per jaar plaatst je als regionaal bestuurder, als omwonende, als bewonersvertegenwoordiger, als lid van een van de 19 platforms rond Schiphol, als Rijk voor het dilemma welke gevolgen dit heeft voor de geluidsoverlast in de wijde omgeving van Schiphol, voor de leefbaarheid rond Schiphol. Om het simpel te houden beperk ik mij tot geluidsoverlast, maar het gaat natuurlijk ook om externe veiligheid, luchtverontreiniging en bodemvervuiling. En om de stagnerende ruimtelijke ontwikkeling als gevolg van bouwverboden. Wat het laatste betreft vormen de paginagrote artikelen van Drs J. Poot in de Volkskrant een goede illustratie van het ontbreken van visie en doorzettingskracht rond Schiphol. Een constante in de discussie over de verdere groei van Schiphol is de opdracht het behoud en de verdere ontwikkeling van de nationale luchthaven Schiphol in te bedden in een besluitvormingsproces waarin met name omwonenden vertrouwen hebben. Draagvlak is het trefwoord. In het “studiegebied” van Schiphol (een oppervlakte van 55x71 km2 rond Schiphol) wonen miljoenen mensen. Dit studiegebied strekt zich uit over drie provincies (Noord-Holland, Zuid-Holland, Utrecht) en wel 30 gemeenten. Al deze partijen zijn vertegenwoordigd in de CROS: een voorzitter en secretaris, vijf luchtvaartpartijen (AAS, KLM, LVNL, Transavia, Martinair), drie provincies, 30 bestuurders en 30 bewonersvertegenwoordigers. Het “managen” van de grootste commissie van Nederland is geen sinecure. Informatief is het vertrouwen dat Tweede Kamerleden en Kabinet (de Ministers Eurlings en Cramer) in het Algemeen Overleg over Schiphol van 7 juni jl. unaniem uitspraken in de zg. Alderstafel. Aan deze “super-CROS” onder leiding van Hans Alders neemt één bewonersvertegenwoordiger deel, de arts Kees van Ojik uit Zwanenburg. De overige “geledingen” zijn talrijker in aantal vertegenwoordigd: vijf regionale bestuurders, drie vertegenwoordigers van de luchtvaartsector, en anders dan bij de CROS, vertegenwoordigers van het Rijk (de Ministeries van Verkeer en Waterstaat en van VROM). De verwachtingen ten aanzien van het slagen van de Alderstafel zijn hooggespannen. Aan de Alderstafel worden immers zaken gedaan. De tafel is geen vrijblijvend platform, waar partijen uitsluitend standpunten met elkaar uitwisselen en verder hun gang gaan. De Alderstafel wordt ondersteund door een daartoe aangetrokken procesregisseur die leiding geeft aan enkele tientallen medewerkers uit de verschillende deelnemende organisaties en externe bureaus. Zo zal het gaan! Maar de werkelijkheid is nu al anders: als gevolg van toenemend ongenoegen onder omwonenden rond Schiphol over de afspraken die aan de Alderstafel op 11 juni jl. zijn gemaakt over de korte termijn (2007 – 2010), is in het Algemeen Overleg over Schiphol van 26 juni jl. dit vertrouwen, althans bij de Tweede Kamerleden, aanzienlijk afgenomen. Waarmee maar weer eens blijkt dat het zoeken naar draagvlak niet alleen geen eenvoudige opgave is, maar eenmaal verkregen, ook zo weer weg kan zijn. Op bestaande institutionele voorzieningen als de CROS moet je zuinig zijn.



Bij een afscheid hoort een woord van dank. In de eerste plaats spreek ik die uit aan de voorzitter van de CROS, Hans Ouwerkerk, en aan Gedeputeerde Albert Moens, die mij in de zomer van 2004 voor deze functie heeft benaderd. Zonder hen zou ik deze drie boeiende jaren niet hebben beleefd. Een woord van dank spreek ik uit aan al degenen met wie ik intensief heb samengewerkt. Zonder anderen tekort te doen noem ik twee namen, Kees van Ojik en Theo Vermeegen. Beide onderkennen en beheersen de complexiteit van het Schipholdossier. Beide zijn professionals met wie het goed zaken doen is. Het firmament in mijn laatste jaar hebben zij met forse penseelstreken gekleurd. Niet op de laatste plaats dank ik mijn medewerkers van het CROS-secretariaat: Sander van de Pas, Gert-Jan Bakker, Onno Beukenhorst, Edwin Koster, Jurjen Kuyk, Jaime Beuvery en Valentijn Koningsberger. Drie intensieve jaren hebben wij samengewerkt. Pioniersjaren. Opbouwjaren. De oogst lijkt op dit moment heel ver weg. Ik sluit mij aan bij de woorden van de Prediker: “Hij gaat naar het zuiden, en draait naar het noorden, draaiend en draaiend gaat de wind voort, en naar al zijn draaiingen, keert de wind wéér”. Het was een avontuur, maar alleszins de moeite waard.

 


Reacties op dit bericht

Geplaatst door Dr. Krokowski uit Berghof

Opgeruimd staat netjes. Zal wel weer "off-topic" zijn?

Geplaatst door JHGriese@orange.nl uit Amstelveen

Er zijn nog steeds en er waren vele momenten van ernstige twijfel. De heer Tan benoemt het ook: Het gebrek aan vertrouwen, van draagvlak. Hij heeft er zelfs geen moeite mee, nu objectief te vermelden, dat er nu wederom van afname van vertrouwen sprake is. Ik botste zelfs persoonlijk tweemaal zeer met de heer Tan. Toch meen ik dat de heer Tan gaande weg in zijn rol groeide. Het is inderdaad de waarheid, dat vorige 5 secretarissen er echt helemaal niets van bakten.
De heer Tan weet maar al te goed, hoe ik soms over CROS dacht en denk. O.a: De nu en dan disproportionele aandacht/nadruk voor bedrijfseconomische aspecten op de Cros site. Mogelijk zal de geschiedenis-evaluatie over 2 jaar bijvoorbeeld meer zicht geven wat de echte verdiensten van deez en gene waren en was. Het afscheidsverhaal van de heer Tan lezende, acht ik niettemin een reactie, zoals door de zich Dr. noemen de Krakowski, die nooit enige constructieve bijdrage leverde, buiten de orde. Mijn kritiek heb en houdt ik, maar besef ook, dat een secretarisfunctie op dit nivo geen sinecure is.




Geplaatst door John uit Aalsmeer

Ieder commentaar is overbodig. Dus ook dit. Schrappen dus.