Platform Vlieghinder Regio Castricum
 

Schipholplannen zonder metingen zijn bedriegerij (opinie)

 |
 Geplaatst door: webbeheer 
 |
 Bekeken: 679 
|
 Trouw de Verdieping 
Schipholplannen zonder metingen zijn bedriegerij (opinie)

Vindplaats: =>hier.

Guus Berkhout, geluidsdeskundige en hoogleraar aan de TU Delft, voorzitter van de commissie die Kabinet Kok II adviseerde over de toenmalige dubbeldoelstelling voor Schiphol
Lezersreacties op dit artikel (1)  Reageer zelf
Net als in 2000 komt er geen meting van het lawaai op Schiphol. Hoe kun je omwonenden dan beschermen?

Een nieuw initiatief moet verdere groei van Schiphol mogelijk maken. Het plan beoogt de realisering van een dubbeldoelstelling: 20 procent meer groei met 20 procent minder lawaai. Minister Eurlings reageert enthousiast. Maar bewoners in de omgeving van Schiphol geloven er niet meer in. In 2000 kwam toenmalige minister Netelenbos ook met zo’n dubbeldoelstelling en die aanpak mislukte. Waarom zou het dan nu wél gaan lukken?

Het begon allemaal in het voorjaar van 2000. Met de ingebruikneming van de vijfde baan, de Polderbaan, zou Schiphol weer verder kunnen groeien. Wel moest een nieuw normenstelsel ervoor zorgen dat de groei niet gepaard ging met een toename van de geluidhinder. Dat werd toen de dubbeldoelstelling genoemd. De Tweede Kamer betwijfelde of dit nieuwe stelsel wel zou leiden tot afname van de hinder. Ook de milieubeweging was kritisch.

In juni 2000 werd een commissie van deskundigen ingesteld om een onafhankelijk oordeel te geven. De commissie kwam al snel met een vernietigende conclusie: het nieuwe normenstelsel geeft geen enkele garantie dat de dubbeldoelstelling daadwerkelijk wordt gehaald. Nog erger, in het nieuwe stelsel wordt het expliciet zichtbaar maken van de milieueffecten door verdere groei helemaal weggelaten, aldus de commissie. Daarmee wordt de controle van de dubbeldoelstelling in de praktijk onmogelijk gemaakt.

De commissie kwam al in 2001 met een aantal concrete voorstellen hoe het nieuwe stelsel te repareren. Meten van geluidniveaus speelde daarin een centrale rol. Immers, tot dan werd er alleen maar gerekend. En we wisten ondertussen dat rekenresultaten en werkelijke lawaainiveaus sterk kunnen afwijken. Essentieel is dus dat er gemeten wordt. Niet alleen dichtbij Schiphol, maar ook in de wijde omgeving. Niet alleen in weilanden, maar ook op plekken waar veel mensen wonen. Zo kunnen we voortdurend zichtbaar maken hoeveel lawaai er nu écht gemaakt wordt: op elk gewenst tijdstip en op elke gewenste plek. Dat levert essentiële stuurinformatie op voor de luchtvaartsector, voor de ministeriële beleidsmakers en, vooral ook, voor de omwonenden.

De luchtvaartsector komt nu, zeven jaar later, opnieuw met een initiatief om een dubbeldoelstelling te realiseren: 20 procent meer groei en 20 procent minder lawaai. Enerzijds wil men dat bereiken door invoering van een aantal reeds bekende maatregelen, zoals hinderarme vliegroutes bij opstijgen en zogeheten glijnaderingen bij landen. Maar er zijn ook nieuwe voorstellen zoals het aanbrengen van geluidswallen langs de start- en landingsbanen en vooral door lawaai te neutraliseren met behulp van anti-geluid in en rond woningen. Hiervoor komt er een omvangrijk onderzoekprogramma, waarbij wetenschappers vele jaren gaan samenwerken met partners in de luchtvaartsector.

Met recht een lofwaardig initiatief. Maar de grote vraag is of de dubbeldoelstelling dit keer wél zal worden gehaald. Wat mij in het onderzoekprogramma onmiddellijk opvalt is dat voorstellen om te bepalen hoe het vliegtuiglawaai zich in de komende jaren gaat ontwikkelen, geheel ontbreken. We gaan dus vele jaren omstandig investeren in nieuwe maatregelen, maar we investeren niet in middelen om te bepalen wat dat nu allemaal gaat opleveren. Sturing op resultaten ontbreekt.

Alleen met het installeren van een omvangrijk en betrouwbaar meetnetwerk in de wijde omgeving van Schiphol kunnen we vaststellen hoeveel lawaai het vliegverkeer werkelijk maakt. Alleen met nauwkeurige metingen kunnen we het effect van de aangebrachte maatregelen vaststellen en daarmee de effectiviteit van het omvangrijke onderzoekprogramma sturen. En alleen met openbaarmaking van metingen kunnen we het vertrouwen tussen Schiphol en omwonenden herstellen.

Wat nu gebeurt lijkt een herhaling van zetten. In 2000 werd de dubbeldoelstelling dé basis van het Nederlandse milieubeleid voor Schiphol, maar maatregelen ontbraken om vast te stellen of die doelstelling wel zou worden gehaald. Daarmee zijn zeven kostbare jaren verloren gegaan. Nu ligt er een nieuw initiatief en weer een dubbeldoelstelling. En weer ontbreekt een fundamenteel element. Zo kan Schiphol rustig doorgroeien en komt er van de milieuafspraken weinig terecht.


Reacties op dit bericht

Geplaatst door Prof dr O.L.M. Bijvoet uit Castricum

TERECHTE KRITIEK

Professor Berkhout wijst terecht op de bedrieglijke nalatigheid van de overheid en van de sector als het gaat om een wetenschappelijk aanpak van de negatieve effecten van Schiphol op milieu en leefomgeving.

ZELFS TEGENWERKING

Niet alleen nalatigheid maar zelfs tegenwerking. Vanaf november 2006 ontzegde de sector aan burgers onbeperkte toegang tot resultaten van door Schiphol verrichte metingen (NOMOS) en sinds 17 februari 2007 wordt het nauwkeurig volgen en registreren van vluchten door burgers bemoeilijkt.

GROEI VAN SCHIPHOL DOOR DUBBELDOELSTELLING

De noodzakelijke handhaving van beperkingen op en rond luchthavens (m.e.r.) gelden voor sector en voor omwonenden in de luchthaven regio's en moet voor beiden tot winst leiden (dubbeldoelstelling). In plaats daarvan wordt in CROS (Alderstafel) onderhandeld over opgeven van grenzen in ruil voor wat minderen van overmatige groeidoelstellingen, met gebruik van onheldere en correcties vragende berekeningen op grond van modellen zonder dat er een actuele meting van de werkelijke geluidsneerslag aan ten grondslag ligt. De dwangpositie van bewoners aan deze tafel wordt misbruikt om de noodzaak tot politieke stellingname te vermijden.

Het principe achter de regeling is dat zeer ernstige hinder mogelijk moet zijn voor beperkte percentages van de bevolking, mits voldoende gecompenseerd door iets anders (bouwverbod, isolatie). De regeling accepteert daar en op die grond ongelijke behandeling van burgers en neemt alleen planologisch beperkte gebieden in ogenschouw.

ACCEPTATIE VAN LUCHTVERKEER MIDDELS PROPAGANDA

Het verkeer in het luchtverkeersgebied buiten de luchthavens is eveneens een bron van ergernis. De aard daarvan kan niet met de luchthaven methodieken (m.e.r.) worden vastgesteld of met convenanten gecompenseerd (te grote diversiteit in tijd en ruimte). Tot nu heeft de overheid volstaan met campagnes die de mentaliteit van burgers moeten ombuigen tot accepteren. Men belooft wel uitbreiding van het beschermde gebied, maar beschikt niet over waarnemingsmethoden die dat waar kunnen maken.

Het principe dat daar moet gelden is dat iedere burger gelijke rechten heeft op een leefbare woonomgeving. Inderdaad had de Luchtverkeersleiding een kennisinstituut moeten oprichten met als doel wetenschappelijk onderzoek naar diagnostiek van hinder in relatie tot vlieggedrag en het ontwikkelen van middelen tot redistributie van actueel vliegverkeer op geleide van die middelen. De weigering dit anders aan te pakken dan met psychologische propaganda in plaats van via het opdragen van gecontroleerde verantwoodelijkheid heeft nu tot jaren achterstand geleid. Het daartoe nodige kennisinstituut is bij de LVNL weinig meer dan een bordje op een deur, met daarachter een lege ruimte...


Geplaatst door Ton uit NULL

Ze kijken wel uit met dat kennisinstituut.
Veel te bedreigend voor de groei.
Natuurlijk ben ik het volledig eens met dhr. Berkhout en met dhr. Bijvoet.
Ik vind zelfs dat we het niet kunnen laten bij bedrieglijke nalatigheid van de overheid, maar bewust en met kennis van zaken mee-bedriegen.
Het doel, groei van Schiphol op een plek die al méér dan mútjevol is met lawaai en stank en stof, heiligt kennelijk de bedriegende middelen, zoals voorgesteld.
De samenleving dient dit bedrijf nadrukkelijk en acuut de wacht aan te zeggen, want de tot bescherming van de omwonenden verplichte overheid vertikt 't gewoon.