Platform Vlieghinder Kennemerland
 

Proef vliegroutes leidt tot meer herrie in Velsen-Noord

 |
 Geplaatst door: A Holwerda 
 |
 Bekeken: 678 
|
 Haarlems Dagblad 
Proef vliegroutes leidt tot meer herrie in Velsen-Noord

VELSEN - NOORD De proef met nieuwe vertrekroutes voor vliegtuigen heeft tot meer geluidoverlast geleid in Velsen-Noord. Dat blijkt nu de proef met de Zwanenburgbaan voortijdig is gestaakt.

De proef liep vanaf 13 maart. Er zouden tienduizend extra vluchten van de Zwanenburgbaan in plaats van de Polderbaan worden gemaakt, maar na achtduizend staakte de luchtverkeersleiding de proef. Er zou al genoeg informatie zijn verzameld.

De gemeenten Zaanstad, Wormerland en Oostzaan zeggen echter de luchtverkeersleiding gevraagd te hebben de proef stop te zetten. Veel vliegtuigen zouden onnodig van hun route afwijken.

Het aantal klachten in de periode van de proef, 13 maart tot 24 juni, is in Velsen-Noord gestegen ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar. Er werden 172 meer klachten ingediend door een vrijwel gelijk aantal klagers.


Reacties op dit bericht


Geplaatst door Willem uit Heemskerk

Maf. Dat er uit een toename van 172 klachten over 3 maanden zoiets geconcludeerd wordt. Als ik eens een dag geen zin had om de klachten in te sturen zat ik daar al bijna aan. Als er 1 iemand in de gemeente is komen wonen die overlast ervaart dan kom je al aan een veelvoud. Als er een paar dagen meer gestart wordt dan geland (en de preferentie was starten dacht ik) zit je er ook al dik aan, want een starter maakt daar meer herrie dan een lander en Velsen-Noord heeft sowieso weinig last van landers.

Geplaatst door Olav Bijvoet uit Castricum

Gezien de urgentie en het werk in de voorbereiding van de commentaren, herhaal ik er op deze plaats twee. Met excuses aan het Webbeheer.

[1]
Ik denk dat er heel veel lering te trekken valt uit de gang van zaken en wel op meerdere punten. Ik zeg het maar van de lever met alle ondeskundigheid van dien.

Het eerste hangt samen Marjolein Wenting's mededeling dat het van meet af aan duidelijk was dat het experiment overlast zou veroorzaken. De klachten en verzoeken van gemeenten waren geen reden tot staken. Het experiment was gewoon klaar omdat de nodige informatie binnen was.
Erger nog, half Augustus, nog in de zomer als men buiten wil zitten en hinder extra hard aankomt, begint een nieuw experiment waarbij de bewoners onder de Polderbaan extra zullen worden belast, ongeacht het feit dat juist de zomer een periode is waarin die overlast extra telt.
Conclusie: de LVNL onderzoekt capaciteit en is niet geïnteresseerd in het voorkomen van overlast. Dat is niet hun taak.
Hieruit volgt hoe belangrijk het is wanneer de politiek eindelijk haar verantwoordelijkheid neemt voor het voorzien in een behoorlijk actueel leefmilieu waar maakt en ook de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van het luchtverkeersgebied opdraagt aan de luchtverkeersleiding. Het spreekt vanzelf dat het gaat niet om lange termijn regels maar om actuele zorg en dat voorzien moet worden in een organisatie die een behoorlijke diagnostiek van overlast en complexe aanpassing aan bevindingen mogelijk maakt. Iets anders is de zorg voor regionale problemen rond luchthavens. Dat is inderdaad een afzonderlijk zaak waarin zeer strenge regels en degelijke afruil nodig is, maar met degelijke middelen en niet met poltiek geneuzel. Dat is niet LVNL, maar luchthaven-taak.

Een tweede les betreft de verantwoordelijkheid van platform-besturen. Deze besturen schieten op een jammerlijke manier te kort in de zorg voor het verzamelen van voldoende informatie en de begeleiding van hun leden. Het is stijlloos hoe onderhandeling-situaties als die in de Alderstafel worden afgehandeld zonder openlijke ruggespraak. De besturen zijn niet aangesteld om ministertje te spelen in besloten kabinetjes, maar om in openlijkheid de foutieve maatschappelijke ontwikkelingen begrijpelijk te maken en daarin inzicht te verschaffen voor eenieder. De burger zal zijn eigen politieke keus dan wel maken. Het kamerlid eveneens.
Een vereniging met 1400 betalende leden die een maal per jaar vergadert en een VGP met onduidelijke structuur zonder precies inzicht in de samenstelling van deelnemende groepen, kan misschien keurig onderhandelen volgens parlementaire regels maar schiet ten opzichte van zijn leden te kort. Het lijkt fijn om serieus genomen te worden, maar je willens begeven in een situatie waarin je compromissen moet sluiten, maar daar onvoldoende kennis voor hebt, is absoluut niet slim. Dit is geen werk voor managers. Iets anders wordt daarbij helemaal vergeten. Het is niet de taak van de pers of het NHD, maar van de afdeling 'vliegtechniek' om feiten te verzamelen en te onderzoeken wat wel en wat niet gebeurt. Zoals nu, bij dit experiment. Het is ook niet de taak ven pers of anderen te weten te komen welke vragen aan de orde zijn. U, bestuur, behoort dat met ons te bespreken. Wij zijn úw verantwoordelijkheid.

Een derde les is dat het permanent verdacht maken van politieke figuren bedrijven of belangengroepen als de PNL of van deskundigen die niet precies denken als jij, of het gefixeerd zijn op oud gelijk in een sterk veranderende situatie, dat dat alles alleen maar schade aanricht. Je zou zelfs denken dat het eerder een egogericht dan een sociaal gerichte houding lijkt. Ik bereid me voor op een golf van sarcasme, maar acht dat het hoog tijd is om ook dit soort geluid te laten horen.


Geplaatst door Olav Bijvoet uit Castricum

HADDEN WE MAAR MENSEN ALS PLESMAN !


De experimenten is een zaak, het overleg ter voorbereiding van een advies van de Alderstafel, is vele belangrijker,

Zoals het er nu voor staat wordt er voor het BINNEN- en BUITENGEBIED gesleuteld aan regelingen.

Ik kan me nog voorstellen dat gelijkwaardigheidscriteria kunnen worden toegepast voor het BINNENGEBIED, omdat regionaal de materiële context van luchthavens van nature ongelijkheid tussen situaties van bewoners veroorzaakt en gelijkwaardigheid probeert te zorgen dat die rechtsongelijkheid in de toekomst altans niet toeneemt.

'Gelijkwaardigheidscriteria' als uitgangspunt nemen voor omgang met het BUITENGEBIED vermenigvuldigt echter een nu al bestaande onrechtmatige rechtsongelijkheid tussen bewoners naar de richting van de toekomst. De oude situatie was al slecht. In het buitengebied bestond namelijk al veel potentiele vrijheid in keuze van in- en uitvliegroutes en banen. De staat had zo lang als de context dit toelaat moeten bevorderen dat de keuze tussen vliegvrijheden zodanig was dat alle burgers gelijkelijk van bescherming profiteren en niet velen, bijvooerbeeld in de regio belanghebbenden rond Amsterdam ten koste van outsiders elders, zoals met de Polderbaan is gebeurd.
In het verleden is helaas niet gedacht aan bescherming, maar aan een uitvlucht ten behoeve van Amsterdam. Kus de grond bij de Polderbaan in plaats van de burger in het algemeen.

Met het toenemen van aantallen start- en landingsbanen en van vliegvelden, nemen de vrijheidsgraden toe en komen er nieuwe kansen. Actualisatie zou voor het BUITENGEBIED dan ook heel iets anders moeten betekenen dan dat waar het woord nu voor wordt gebruikt.
De nieuwe toestand geeft de staat eindelijk de gelegenheid de rechtsongelijkheid in het buitengebied te corrigeren, namelijk door de LVNL op te dragen niet alleen de kwaliteit van dienstverlening voor capaciteit en veiligheid, maar ook de kwaliteit van leefmilieu onder het luchtruim, voortdurend voor iedere burger te optimaliseren, gebruik makend van de vele nieuwe vrijheidsgraden en van nieuwe waarnemingsgtechnieken. Als dat moeilijk is, dient de staat te bevorderen dat er nieuwe middelen voor diagnostiek komen en dat op geleide daarvan, ad hoc aangepasbare complexere vluchtregelingsmethodiek wordet ontworpen. Dat is pas innovatie. Daar kunnen een vindingrijke minister en een vernieuwd ambtenarengremium in V&W eer aan beleven.
Actualisatie betekent hier dus niet dat ook actueel gelijkwaardige rechtsongelijkheid geoorloofd is. Integendeel! Actualisatie betekent dat het probleem van goed vliegen steeds actueel op grond van ad hoc bevindingen dient te worden bijgewerkt. Het is vergelijkbaar met het optimaliseren van het welbevinden van iedere patiënt op geleide van de bevindingen en niet volgens een verouderd voorschriften-boekje.

Ik weet dat het bewoners-gremium absoluut geen visie heeft op het buitengebied en dat de bescherming van de burgers die buiten de directe luchthavenregio wonen, groot gevaar loopt op onverantwoorde en wetsongelijke wijze gereguleerd te worden (bijvoorbeeld door geleid CDA-vliegen).
Ik ben bang dat ook het BINNENGEBIED bescherming verliest wanneer burgers toestaan in de wens van de luchtvaart door een van beide op te heffen, restrictie ten aanzien van capaciteit, hetzij restrictie ten aanzien van geluidsbelasting, alleen maar om te kunne pronken met een nietszeggend numeriek resultaat. Beperking van vliegbewegingen in de toekomst en daarbij vergeten dat het huidige kleiner aantal al overlast veroorzaakt.

We zien wel is september? Nonsens. Denk na en hoop is September wat beter te zijn voorbereid. Vernieuwen is iets anders dan amateuristisch gesleutel. En waar is onze zielige sector. Waarom hebben die nooit de zaak er hand genomen? Waar zijn mensen als Plesman?

Geplaatst door leo uit de kwakel

** Minder vliegen is de énige remedie.

** Alle andere opties verplaatsen slechts geluid.

Geplaatst door Olav Bijvoet uit Castricum

[3]

OMGAAN MET MENSEN

Vanmorgen werd ik wakker. Net als U. Net als iedereen.
Ineens begreep ik het.

Ik had de stukjes gelezen op 'schrijf', hierachter: van het timmerdorp en de kinderen in Castricum met de subsidies van Schiphol. De stukjes van Els , je weet wel, die van de vlag - en niemand die meevlagt, van Victor en van Adri, uit uitgeest waar het vaak nog meer uit de hand loopt. Hij telde ze een voor een. En dat klopt - ze vlogen, soms twee tegelijk, in alle richtingen hierover, extra laag want er waren grote cumuluswolken en misschien wilde de piloot zijn passagiers het mooie landschap laten zien. Prachtige zomerdagen, van oorsprong stil, maar de hele dag de vliegtuigen erover heen, want die hebben we deze week gehoord: de een na de ander en omdat er veel wolken waren vlogen ze extra laag.

Ik begreep het ineens:

In de NRC schreef Marjolein de Vos een stukje over de drukke stad, en de stilte buiten - wie daar nog aan wennen kan. Die stilte. Op je eentje voor een dahlia die daar staat te bloeien in de tuin, voor haar alleen.
De zon komt nu op, vrij noordelijk nog, aan een bleke hemel die naar roze stil staat te kleuren. Ja, ik ben gewekt, er was een vliegtuig heel in de verte, maar mijn onderbewustzijn volgde het al, ai, het gaat hierheen komen, steets luider, hier over mijn tuin en draaien en giert even om in zijn bocht naar Uitgeest te verdwijnen. Nee, het blijft stil en het geurt in de frisse morgen.

Het stukje hierboven, over verkeersleiding en kenniscentrum, was ingewikkeld. Maar het was met opzet ingewikkeld, want het is voor de kenners, de rekenaars die moeten beslissen. De mensen van Alders die het denken te weten. Maar waar het op neer komt is heel eenvoudig.
Het gaat namelijk om mensen. Om hoe je met elkaar om gaat.

Die LVNL zijn mensen en ieder vliegtuig is een ding, vol mensen, en dat moet je zo voorzichtig als het kan leren begeleiden naar zijn bestemming. Die mensen die terugkomen naar huis van vacanties, ouders, kinderen?, zakenlieden. Daarachter op Schihol staan ze al klaar op ze te wachten.
Maar ook hier en nu moet je voorzichtig zijn met de stilte van de ochtend. Niet weer: als het dagregime aanbreekt de een, en de ander en weer die daarna.

Er zijn er die denken: ik ga het oplossen met regels voor de lange termijn. Laat ik de groei van m orgen remmen. Die zijn het timmemrdorp van gisteren en de opgaande zon al vergeten. Als ik maar de baas kan zijn. En de ander die droomt van groeien. Mara zo alleen lost dat niets op.
Nee, wat ik hierboven wilde zeggen gaat zo:

Hoe veel of hoe weinig er ook zijn: je moet wat geluidshinder betreft altijd zorgen. Zorgen voor vandaag, niet dat abstractie van morgen. Vandaag wordt er gestoord. Vandaag zijn de klachten. Zorgen dat je elkaar niet dwars zit. Dat je als mensen met elkaar om gaat. Die stuurders in het gebouw van de LVNL, die moeten weten dat ze moeten zorgen voor mensen en niet voor puntjes op een computerscherm. Niet voor getallen gehinderden. Zij hebben een lange, ingewikkelde opleiding gehad en een strenge discipline. Laat ze ook leren in dat complexe geheel dat het jouw taak is te zorgen. Te zorgen, iedere dag weer, dat die kostbare wereld nog niet verder beschadigd wordt.

Een grens aan vliegen is goed. Maar wat er is, ga er zorgvuldig mee om.
Dat was alles wat dat ingewikkelde stuk, dat advies wil beogen, dat is wat de wetgeving straal was vergeten, Waar men ook woont, er wonen mensen en ook voor die moet je zorgen.

De LVNL moet de opdracht krijgen te leren omgaan met mensen. Ik stop nu. De stilte is weg. Er giert er weer een over het huis. Ik laat het raam nog maar open, misschien blijft het even stil, na die volgende dan die er aan zit te komen...


Geplaatst door Els uit Castricum

Dit is een mooi stukje van je Olav. Er is soms humor op deze website en soms veel boosheid en soms veel technische gegevens en soms wat filosofische overdenkingen. Het grappige is dat praktisch niemand elkaar kent en er toch een soort verbroedering plaatsvindt. Dat is de positieve kant van dit grote probleem, waarbij ons leefklimaat zo geschonden wordt.
Wat betreft de vlag.....het zou goed zijn als er velen meededen maar ik heb de moed om het alleen te doen en ik voel me niet in de steek gelaten. In tegendeel, door dingen te doen, die afwijken van het gangbare, leer je je eigen kracht te kennen en dat is een heel prettig gevoel. Sterkte op deze mooie dag met de geluidsweeën van de vliegtuigen. Els

Geplaatst door Observer uit Nederland

Dit is vele malen beter te verteren, dan dat eerdere gesleutel ! Bravo. En tot September.

Geplaatst door Ton uit NULL

Zo is 't maar net. meneer Bijvoet.
De mens, daar draait 't om.
Aleen vindt de regering en de sektor dat ze juist door te groeien en veel banen te scheppen de mens al centraal stellen.
Men moet toch óp in de vaart der volken!
Het is echter goed als de accenten eens voor lange tijd op de mens zoals U die omschrijft komen te liggen.
De welvaart heeft wel even aandacht genoeg gehad.