Platform Vlieghinder Regio Castricum
 

Korte toespraken van de staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat, Melanie Schultz van Haegen, bij

 |
 Geplaatst door: webbeheer 
 |
 Bekeken: 713 
|
 V en W 
Korte toespraken van de staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat, Melanie Schultz van Haegen, bij

Dames en heren,

Ook ik heet u hier vandaag van harte welkom.

In de luchtvaart zijn het altijd vluchten die een belangrijke historische gebeurtenis markeren. Bijvoorbeeld de eerste gemotoriseerde vlucht van de gebroeders Wright of de eerste vlucht over de Atlantische Oceaan van Charles Lindbergh, of dichter bij huis: de eerste landing in 1920 van een KLM-vliegtuig op de luchthaven Schiphol. Dat toestel was een omgebouwde bommenwerper, met aan boord twee journalisten en een stapeltje kranten uit Engeland.

Die vlucht markeerde het begin van de civiele luchtvaart op Schiphol. En u weet, vanaf dat moment ging het snel. Al in het eerste jaar registreerde de luchthaven een honderdtal vluchten. Nu, ruim 80 jaar later, verwerkt Schiphol meer dan 400.000 vluchten per jaar. Zoveel, dat de grenzen van de capaciteit zijn bereikt. Dankzij de Polderbaan, waar we dadelijk op landen, kan deze luchthaven op een verantwoorde manier doorgroeien naar 600.000 vluchten. Maar dat kan alleen als u samen – luchthaven, luchtvaartmaatschappijen, overheden en omwonenden – een acceptabele balans vindt tussen economie, milieu en veiligheid.

Het is een discussie die wat mij betreft niet alleen over de lasten, maar ook over de lusten moet gaan. Goede onderlinge communicatie is daarbij essentieel. Dat betekent goed luisteren, laten zien dat je elkaar serieus neemt, en je in elkaars positie kunnen en willen verplaatsen. Alleen dan lukt het om die gezamenlijke balans te vinden.

Als dát lukt – en ik zie geen reden waarom niet –, dan zal ook deze vlucht als een groot moment in de historische luchtvaartboeken terechtkomen.

[Afsluitende speech in feesttent (naast de-icingplatform) om 17.00 uur]

Dames en heren,

Al voor ik geboren was, verschenen er in de kranten berichten over de noodzaak van een vijfde baan op Schiphol. Alleen daarmee – zo was de strekking van die berichten – kon de toekomst van de Nederlandse luchtvaart zeker worden gesteld. Dat betekent dus, en ik heb dat al eens eerder gezegd, dat de voorbereiding op de aanleg van deze baan langer heeft geduurd dan dat ik op deze aardbol rondloop. Sterker nog: ik ben geboren omstreeks het moment dat de vijfde baan al voor het eerst als een stippellijntje in de Bosatlas verscheen.

Nu is een gedegen discussie over nut en noodzaak van de luchtvaart zonder meer gerechtvaardigd, maar zo’n discussie zou geen 30 jaar of langer moeten duren. Mij hoef je in ieder geval niet te overtuigen van het economische belang van de luchtvaart. Een paar maanden geleden ontving ik nog het onderzoek ‘’Leven van de lucht’’ van de Stichting Verenigde Nederlandse Lucht- en Ruimtevaart, het NIVR. Daar staat in dat één miljoen extra passagiers op Schiphol een half miljard euro meer welvaart in de regio betekent en gemiddeld 8600 extra arbeidsplaatsen oplevert. Dat zijn toch cijfers waar je onder de huidige economische omstandigheden niet aan voorbij kunt gaan.

Ik ben mijn laatste twee voorgangers dan ook heel dankbaar dat zij de procedures rond de vijfde baan in een stroomversnelling brachten. Het was mijn partijgenoot Jorritsma die in 1995 als minister van Verkeer en Waterstaat een positief besluit over de vijfde baan in de Tweede Kamer voor elkaar heeft gekregen. Zij heeft ook een brede discussie over nut en noodzaak van de luchtvaart in gang gezet. Daardoor is er nu een breed draagvlak voor groei van de luchtvaart ontstaan, mits natuurlijk verantwoord voor milieu en veiligheid.

Vervolgens heeft minister Netelenbos hard gewerkt aan een adequate handhaving van de regels voor milieu en veiligheid. Dit jaar nog wordt nieuwe wetgeving van kracht, waardoor de luchtvaartmaatschappijen, luchtverkeersleiding en luchthaven meer ruimte krijgen om binnen de randvoorwaarden van milieu en veiligheid groei van de luchtvaart mogelijk te maken. De kern is dat luchtvaartmaatschappijen meer kunnen groeien naarmate ze veiliger, schoner en stiller vliegen. De overheid laat de luchtvaartsector daarbij vrij hoe ze dat wil doen.

Ik heb mij in korte tijd ingezet om deze regelgeving tot een goed eind te brengen. Ook gaat mijn aandacht op dit moment uit naar een goede tijdelijke regeling voor de overgangsperiode die nu volgt, van een vier- naar een vijfbanenstelsel. U weet dat zo’n overgang technisch complex is. Het nieuwe banenstelsel zal moeten worden ingevlogen. Dat betekent niet dat er dit jaar meer geluid in de omgeving zal zijn, maar wel dat de verdeling afwijkend zal zijn. Ik verwacht dat alle partijen – dus omwonenden, luchtvaartmaatschappijen, luchtverkeersleiding, luchthaven en overheid – ervan doordrongen zijn dat je niet van de ene op de andere dag zo’n omschakeling maakt. Ik vraag daarom aan iedereen inschikkelijkheid, zoals je dat ook verwacht bij een gewone verhuizing. Daar hoort in ieder geval bij dat de luchtvaartsector zich gedraagt zoals een goede buur betaamt.

Dat is belangrijk, ook met het oog op de toekomst. We zoeken nu al gezamenlijk naar meer ruimte voor groei na 2010. Vandaag open ik de vijfde baan, maar er loopt al weer een onderzoek van de luchtvaartsector naar een zesde. Een soepele overgang van vier naar vijf banen, zal die discussie veel gemakkelijker maken. Ik denk overigens echt dat het niet goed zou zijn als deze discussie opnieuw meer dan dertig jaar duurt. Dat kunnen we ons niet veroorloven, alleen al met het oog op de toenemende internationale concurrentie waar de hele sector - maar de luchtvaartmaatschappijen voorop - mee te maken heeft.

Dames en heren,

De Polderbaan is een enorm belangrijk project, want hiermee slaan we een dubbele slag: groei voor de luchtvaart, in ieder geval tot 2010 en tegelijkertijd minder geluidsoverlast boven stedelijk gebied. Dankzij deze baan blijft Schiphol een mainport in Europa.

Wat mij persoonlijk betreft komt deze opening net op tijd, want het is na de verkiezingen nog onduidelijk wie straks de luchtvaartportefeuille gaat beheren. Ik zei al dat ik geboren ben omstreeks het moment dat cartografen een stippellijntje in de Bosatlas zetten, daar waar nu de Polderbaan ligt. Ik ben blij en trots dat ik vandaag van de stippellijn een doorgetrokken lijn van mag maken. Ik wens Schiphol, de omwonenden en alle andere betrokken partijen toe dat die doorgetrokken lijn symbool staat voor de grote bijdrage die de Polderbaan zal leveren aan een sterke, schone en veilige luchtvaart in Nederland. Die wens wil ik graag onderstrepen door samen met u een toast uit te brengen: op de mijlpaal waar we vandaag bij stilstaan, maar vooral ook op de toekomst.


Reacties op dit bericht