Platform Vlieghinder Kennemerland
 

H.G OUWERKERK, BEOOGD VOORZITTER VAN CROS (Commentaar)

 |
 Geplaatst door: sijmen 
 |
 Bekeken: 1094 
|
 NULL 
H.G OUWERKERK, BEOOGD VOORZITTER VAN CROS (Commentaar)

De Heer drs. H.G. Ouwerkerk is aangezocht voor het voorzitterschap van CROS
4 november 2004

De Heer Ouwerkerk heeft een bestuurlijk verleden als burgemeester van meerdere gemeenten, waaronder Groningen. Dat garandeert bestuurlijke ervaring. Zijn beleid was niet altijd conflictloos. Hij is een consekwent doorzetter, zonder daarbij zichzelf te sparen. Hij wil dat je op hem kunt rekenen.

Positief lijkt zijn inzet voor gehandicapten als voorzitter van VGN, Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland, belangenbehartigingsorganisatie voor aanbieders van zorg- en dienstverlening aan mensen met een handicap. Maar daar een kanttekening. De zorginhoudelijke betrokkenheid is binnen het VGN geleidelijk verdwenen, want overgenomen door de aanbieders zelf. Het VGN, waar alle gehandicaptenzorginstellingen lid van zijn, moet voornamelijk worden gekenmerkt vanuit zijn positie als werkgeversorganisatie. De belangstellingscontext van Ouwerkerk ligt dus aan de ondernemerskant.

Dit blijkt wel uit het vervolg van deze funktie : lidmaatschap van het (190-koppig) algemeen bestuur van VNO-NCW (zie Hier). VNO-NCW is representatief voor de grote ondernemingen in Nederland en heeft rond Schiphol steeds de zijde van de sector gekozen. Recent bijvoorbeeld: ondersteunen van nota’s Ruimte en Mobiliteit - met nadruk op de vergroting van regionale invloeden van het Ondernemingswezen in het kader van “ontwikkelingsplanologie” (zie –> Hier); in het verleden bijvoorbeeld ondersteunen van Mainport en Polderbaan in Persbericht 20-02-2003 van VNO-NCW Noord-Holland (zie –>Hier).
Vanuit het VNO is hij weer ook ondernemerslid geworden binnen de Sociaal Economische Raad, die de regering en het parlement adviseert over de hoofdlijnen van het te voeren sociaal-economisch beleid.

Al dienen wij de Heer Ouwerkerk de benefit of the doubt te geven, zijn voorgeschiedenis rechtvaardigt dus vragen over aan welke zijde van de boterham dat benefit eigenlijk zit.
Het probleem van CROS, de pitfall van CROS, ligt bij de te grote overmacht van de ondernemingen binnen dit overleg ten opzichte ven gemeenten en omwonenden. Een sterke persoonlijkheid, eraan gewend juist ondernemersbelangen te representeren en ondersteunen, is dan niet per definitie de meest logische keus voor een onpartijdig overleg dienend voorzitterschap.


Er is ook een ‘maar, aan de andere kant…’

In het verleden vervulde Ouwerkerk een rol als voorzitter van het Afval Overleg Orgaan, bij de verwerking van bedrijfsafval…
Hij vroeg zich toen, in 1992 af (zie –> Hier):
‘Hoe doorbreken we op democratisch verantwoorde wijze de kloof die er gaapt tussen het formuleren van het beleid en de daadwerkelijke uitvoering ervan?’
Zijn stelling was: ‘We moeten vermijden dat .... beschermende constructies worden afgeschaft. Dat laatste bepleit ik niet. We moeten juist zoeken naar een bevredigende middenweg tussen effectieve uitvoering en zorgvuldige procedures.’
Wat betekenen die ‘effektieve uitvoering’ en ‘zorgvuldige procedures’? Ondersteunen die ‘Een goed instrument’ en ‘Zorgzaam sturen’?
Ik ga hem hiertoe hieronder en met U nog eens goed lezen. Misschien ziet hij wel wat in een ‘Luchtruimschap’ :


...Ouwerkerk legde ooit zijn belangstelling voor taakverdelingen in milieubeleid vast in:

Themanummer van het Tijdschift van de Vereniging voor Bestuurskunde: ‘Bestuurskunde’, THEMANUMMER MILIEUBELEID EN BESTUURSKUNDE, 1992, jaargang 1, nummer 5, pag 226-263”
(http://www.bestuurskunde.nl/bestuurskunde/  vul in: Jaargang 1 nummer 5 –> Hier)
De inleiders van het nummer, Prof dr M Herweijer en dr FPCL Tonnaer, schrijven over het probleem:

“Op dit moment levert de reflectie op het milieubeleid één van de belangrijkste impulsen aan veranderingen in het bestuurskundig denken. De klassieke vragen komen daarbij volop aan de orde: besluitvorming, instrumentatie, uitvoering en bestuurlijke organisatie. Wanneer waardenstelsels botsen (bijvoorbeeld ecologie versus economie), wordt besluitvorming stroperig en verzandt het beleid in de uitvoering.”

“Ouwerkerk”, schrijven zij, “staat stil bij de gegroeide taakverdeling. Hij stelt de klassieke vragen van de bestuurskunde. Waar ligt de grens tussen privaat en publiek? Wat doet de hogere overheid en wat doet de lagere? En waar ligt de grens tussen collectieve wetgeving en individuele rechtsbescherming? Mogen individuele bezwaren en beroepen zorgen voor kostbare vertraging van de uitvoering van door MER-commissies en bevoegde overheden aanvaarde besluiten?”

“In het afsluitende artikel (dr FPCL Tonnaer, Haalt het nederlandse milieubeleid 2010?) wordt de vraag naar de wenselijke bestuurlijke organisatie uitgewerkt. Er volgt een pleidooi voor depolitisering en verzelfstandiging van de uitvoering van milieutaken in de vorm van functionele ‘milieuschappen’. Voorkomen moet worden dat ook in de uitvoering het milieubelang het voortdurend aflegt tegen al die andere belangen die bij vormen van algemeen bestuur vaak met succes om de voorrang strijden.”

Conclusie…

Wij mogen inderdaad hopen dat het laatste nog steeds een context is waarbinnen de Heer Ouwerkerk zich thuisvoelt. Ouwerkerk zegt weliswaar: ‘Als er een maal afspraken zijn moet je niet zeuren maar doen’. Maar hij zegt dit in een bestuurskundige context waarin ook gepleit wordt voor een zekere mate van depolitisering en deskundige zorgzaamheid.
Daarmee is hij is welkom, heeft hij recht op aandacht zonder vooroordeel en op een mogelijkheid vertrouwen in CROS te herwinnen. Waarbij we ons wel baseren op de gedachte dat, de door de VNO-NCV gewenste ‘invloed van het bedrijfsleven op ontwikkelingsplanologie’ ten spijt, CROS nooit de plaats van een ‘zelfstandig beleidsorgaan’ als een Luchtruimschap, zal mogen innemen. Daarvoor is het vrije Luchtruim een te kostbaar, een te basaal en uniek menselijk bezit.

Inmiddels heeft Hans Ouwerkerk zelf commentaar gegeven op zijn voordracht: Zie –> “Hans Ouwerkerk spreekt” en “Vlieghinder moet zo dragelijk mogelijk worden”.

Olav Bijvoet

Voorzitter PVRC


Reacties op dit bericht