Platform Vlieghinder Regio Castricum
 

Geruchten en Openheid

 |
 Geplaatst door: sijmen 
 |
 Bekeken: 659 
|
 Platform Overleg 
Geruchten en Openheid

Het functioneren van de Commissie Regionaal Overleg Schiphol, CROS, werd onlangs besproken (Knipselnieuws, Noord Hollands Dagblad, 3 juni 2004 ). Begin Juli zullen conclusies worden getrokken. De beraadslagingen zijn geheim en de conclusies komen we pas te weten nadat ze definitief zijn geworden.

Dit is een merkwaardige cultuur. Bewoners en gemeenten worden in CROS vertegenwoordigd door een wethouder en een bewonervertegenwoordiger. Maar ook dezen hebben geen rechtstreekse stem. Zij, op hun beurt, worden weer vertegenwoordigd door een wethouder en vertegenwoordiger uit een ‘cluster’ waarin een aantal gemeenten samen zitting hebben. Je stem wordt zo alleen gehoord wanneer het cluster je mening deelt en wanneer je meningen “in het verlengde liggen” van de mening van anderen. De aard van de beraadslaging blijft voor de vertegenwoordigde burger geheim.

Toch kan die laatste direct met CROS praten, maar alleen als hij het zielige jasje van ‘klager’ aantrekt. De oorzaak van de gemelde hinder wordt hem dan uitgelegd door een klachtenbureau. Dezelfde pers die berichtte over de evaluatie van CROS meldde dat het klachtenbureau volgens een enkele wethouder nu maar losgekoppeld moet worden van CROS. “Dat hoort thuis bij Schiphol of de Luchtverkeersleiding. Die zijn de eerstverantwoordelijken voor de overlast”.

Het bovenstaande klinkt wel en niet verontrustend. De Verkeersleiding is de eerst verantwoordlijke voor de overlast. Oude rotten in het vak zeggen dat die dan ook iedere gelegenheid zal aangrijpen om dit balletje op te werpen. Het wordt daarmee begrijpelijk dat dit punt ook bij deze evaluatie aan de orde kwam, maar het complete gebrek aan transparantie bij CROS maakt het niet mogelijk om daar open informatie over te krijgen. Moeten we dan maar wachten of er iets is? Een lid van het Platformoverleg formuleert het aldus: “Om daar als buitenwacht suggestief en tendentieus op te gaan reageren vind ik eigenlijk beneden onze waardigheid.”

Dat is zo. Maar belangrijk is wel om heel duidelijk te laten weten, dat verzet tegen verplaatsing van het klachtenbureau door bewoners algemeen wordt gedeeld. De gedachte, schrijft iemand, dat het klachtenbureau oorzaak zou zijn van een imagoprobleem van een (goed bedoelend) CROS, en dat dat probleem opgelost zou kunnen worden door het afstoten van het IKB, spreekt de omwonenden absoluut niet aan.
De verdenking zal opkomen dat de sector dan ongestoord hindermeldingen kan bemoeilijken en verdraaien en zeer selectief (alleen welgevallige) informatie zal verstrekken. De sector werkt nu ook al zo: haar informatie is vooral propagandistisch van aard. Ook de vergelijking met een klachtenafdeling van (bijvoorbeeld) een ziekenhuis gaat niet op: de omwonenden staan niet in een klant-relatie met Schiphol. Zij zijn geen klant maar slachtoffer, en wel van een zeer dominante partij.

Het is een goed ding dat zoveel mensen de gelegenheid aangrijpen om overlast te melden en bereid zijn om steeds weer opnieuw te klagen. De telefoon is langzaam en de klachtenformulieren vragen erg veel detail. Hun volhardendheid is er de oorzaak van dat de hinder bekendheid heeft gekregen en de plaats, soort en ernst ervan onafhankelijk kon worden vastgesteld. In een adem moet ook gezegd worden dat de informatie daarover door het klachtenbureau altijd en jaren lang, volledig en ononderbroken is doorgegeven. Die gegevens hebben daardoor enorme waarde gekregen en je moet er zuinig mee omgaan. De bereidheid om individuele klachten zo nodig door te sluizen naar de sector is er ook.

Het is evenwel niet de sector die veel met de hindergegevens doet, maar de buitenwacht voor wie op grond daarvan heel wat feiten aan het licht zijn gekomen. Wat de klachten lieten zien is tot verrassing van de overheid door de recente belevingsonderzoek alleen maar bevestigd. Het klachten-instrument is een sterk instrument, maar meteen ook het enige dat de bewoner zelf in handen heeft. Het mag hem niet worden ontnomen en het mag ook niet worden ontkracht.

Het lijkt ons voldoende wanneer we op deze manier uiting geven aan onze bezorgdheid over de geruchtenwereld rond de plaats van het informatie en klachtenbureau in CROS. Het gebeuren is een goed voorbeeld van de noodzaak voor openheid en transparantie van dit bestuursorgaan, daar waar juist communicatie in het vaandel moet staan.

Knipselnieuws, Noord Hollands Dagblad, 3 juni 2004


Reacties op dit bericht

Geplaatst door Marion Meesters uit Santpoort-Noord

Beste Olav,
Ik ben het hier helemaal mee eens. Alhoewel ik zeker mijn twijfels heb over het functioneren van de CROS, moet ik er niet aan denken dat het IKB naar de LVNL of Schiphol gaat. Ik ben een fervent klager, maar mijn klachten bij de LVNL of Schiphol deponeren zou mij het gevoel geven dat ik ze daarmee direct in het vuilnisvat zou gooien. Een klachtenbureau van deze aard moet op z'n minst de schijn van onafhankelijkheid kunnen ophouden.

Geplaatst door Rob E uit NULL

Zodra de LVNL de scepter swaait over het IKB gaan het aantal klachten meteen naar beneden binnen 6 maanden klaagt namelijk niemand meer... zelfs niet als er hele vliegtuigen in de de tuin vallen.

"momenteel zijn al onze medewerkers in gesprek" de wachtijd bedraagt 6 maanden.


Geplaatst door Gerard uit NULL

Marion, naar mijn mening moet het IKB juist NIET de schijn van onafhankelijkheid ophouden. Of ze zijn afhankelijk, kom er dan ook voor uit, of ze zijn ONafhankelijk, maar wees dat dan ook. Ik prefereer het laatste. Geen schimmige schijn alsjeblieft...