Platform Vlieghinder Regio Castricum
 

Gekleurd - Alders

 |
 Geplaatst door: webbeheer 
 |
 Bekeken: 778 
|
 NHD 
Gekleurd - Alders

Uitgerekend op de lawaaiigste plek van de IJmond, in discotheek Bobs, komt Hans Alders maandag zijn Aldersakkoord over Schiphol toelichten. Mensen die zich storen aan vlieglawaai, moeten maandagavond even in hun agenda noteren.

Precies op de plek waar de afgelopen twee jaar de allerlawaaiigste kisten overheen vlogen, met een gemeten gebulder van 104 en 102 decibel, komt Alders uitleggen dat Schiphol nog flink mag groeien. Precies in het gebied waar de bewonersvertegenwoordigers aan zijn Alderstafel boos wegliepen, omdat de enige rechtsbescherming die er nog was, aan zijn vergadertafel is geschrapt. Precies daar, in het hol van de leeuw, gaat Alders zijn akkoord verdedigen. Dapper.

Als onafhankelijke bemiddelaar heeft Alders namelijk afgedaan. Hij heeft geen eenheid gebracht bij de door vlieglawaai gehinderde bewoners en de luchtvaartsector. Alders heeft zich laten meevoeren op de kennelijke opdracht van de politiek om de luchtvaartsector een ruimere jas te geven. Terecht heeft de Castricumse bewonersvertegenwoordiger Erwin von der Meer zich daar niet voor laten gebruiken. Hij verliet de Alderstafel. Wat door Alders later werd gebagatelliseerd: andere bewoners konden zich wel in het akkoord vinden. Ja, door chantage: anders mochten ze niet meer meepraten. Alders gebruikt zeer bedenkelijke methoden.

Al bij de ingang van discotheek Bobs zal Alders worden opgewacht door Els Behage, een Castricumse die al sinds de openstelling van de Polderbaan niet meer kan slapen van de herrie. Op elke laatste dag van de maand hangt ze daarom de vlag halfstok. Als stil protest tegen het lawaai. Ze neemt haar vlag mee naar Bobs, in de hoop dat haar stille protest maandag enige indruk maakt. Alders is hopelijk niet al te immuun voor deze hartenkreet uit de bevolking. De actie van mevrouw Behage laat zien wie de slachtoffers zijn van het gebulder, dag en nacht. Want die groep is nogal uit beeld verdwenen in al het geschuif tussen geluidscontouren, Schiphol-tactieken en economische vergezichten aan die tafel van Alders. Waar de herrie won, en de stilte verloor.

Bart Vuijk (NHD)

Download het gehele artikel 'Gekleurd - Alders'

Reacties op dit bericht

Geplaatst door Ton

Voor Els heb ik de grootste bewondering. Je moet durf hebben om op deze wijze te blijven protesteren tegen het onrecht dat zulke grote bedrijven als Schiphol maar menen te mogen doen.
Niettemin heb ik soms gemengde gevoelens gehad als ik al die protesten van de bewoners van Castricum op deze site las.
Hypocrisie in enigerlei vorm is de velen kennelijk niet vreemd.
Per slot van rekening is deze rottige vliegherrie in de regio al ruim 20 jaar gaande. Op sommige plekken in die regio al even lang ondraaglijk en slecht voor gezondheid en welzijn.
Helaas heb ik 18 jaar, 15 jaar, 10 jaar geleden de mensen uit Castricum en Uitgeest nooit op de manier zien en horen protesteren tegen die herrie en die stank.
Pas sinds 2003.
Niettemin blijft de bewondering voor het enthousiasme waarmee het sindsdien wél is opgepakt.
Deze site én het enthousiasme is nu een steun voor alle anderen uit de regio.
Dank daarvoor.

Geplaatst door Els

Ton, ik vind dat je helemaal gelijk hebt.
We zijn in de afgelopen 20 jaar inderdaad niet solidair geweest met de andere gehinderden. Ik weet wel dat ik 8 jaar geleden dacht, toen ik boven IJmuiden en Hoogovens vloog, hoe het zou zijn om die vreselijke herrie te horen. Niet wetende, dat ik een "heldervoelende" waarneming had op dat moment. Want 2 jaar later brak de hel ook boven ons huis los. Iemand zei eens tegen mij, dat Nederlanders niet zo solidair zijn met elkaar. Wèl naar het buitenland toe maar niet naar onszelf. Ik geloof, dat het waar is. Want wie hebben we gehoord, al die jaren, over al die dorpen rondom Schiphol, die het zo lang al voor hun kiezen krijgen? Mij in ieder geval niet en daarvoor mijn excuses.