Platform Vlieghinder Regio Castricum
 

Brief Castricum: Burgerrecht op leefbaarheid vereist formele opdracht voor continue verbetering vlie

 |
 Geplaatst door: webbeheer 
 |
 Bekeken: 624 
|
 Gemeente Castricum 
Brief Castricum: Burgerrecht op leefbaarheid vereist formele opdracht voor continue verbetering vlie

Aan:
De leden van de vaste commissie Verkeer en Waterstaat
Postbus 20018
2500 EA Den Haag


Verzenddatum - 3 november 2008


Geachte leden van de vaste commissie Verkeer en Waterstaat,

Op woensdag 5 november tijdens het Algemeen Overleg Verkeer en Waterstaat van 16.00 tot 20.00 uur bespreekt u voorstellen en adviezen inzake Schiphol.

De gemeente Castricum wil u in dit kader graag het volgende meegeven.

Ten eerste zenden wij u een afschrift van onze brief aan gedeputeerde Hooijmaijers van Noord Holland, die als voorzitter van de BRS-delegatie onze belangen aan de Alderstafel vertegenwoordigde. In deze brief kunt u lezen dat wij kritisch en teleurgesteld zijn over het Aldersadvies, maar op onderdelen positief kritisch zijn. Voor de precieze inhoud verwijzen wij u naar de bijlage.

Ten tweede willen wij u erop wijzen dat het ‘polderen’ aan de Alderstafel betekent dat er altijd sprake zal zijn van een compromis. Maar is het een compromis dat voor alle gemeenten gelijk is? Regionale vertegenwoordigers mochten meepraten. Het binnengebied was (zowel bestuurlijk als qua bewoners) met meer mensen vertegenwoordigd dan het buitengebied (waar ook Castricum onder valt). Een democratisch compromis, want de meerderheid was voor? Nee, want van het begin af aan was het een ongelijke ‘strijd’ tussen binnen- en buitengebied.
Wij gaan ervan uit dat wetgeving rond de Luchtvaartwet gaat over bescherming van de belangen van alle burgers. De invloed van de luchtvaart op de omgevingskwaliteit is divers en afhankelijk van regio en omstandigheden. Maar de wetgeving betreft allen, onafhankelijk van regio en omstandigheid.
Dat er voor specifieke regio’s, bijvoorbeeld de luchthaven Schiphol, aparte afspraken nodig zijn is een zaak van de tweede orde, een consequentie, niet een uitgangspunt. De compromissen aan de Alderstafel zijn secundair en een weerslag van overeenkomsten met voornamelijk gemeenten van het binnengebied van Schiphol.
Wij kunnen daar alleen mee leven indien deze secundaire aanpassingen geen beperking meebrengen van de primaire en door de wet te garanderen rechten van alle burgers in het gebied daar buiten (inclusief het buitengebied, waar ook Castricum onder valt), die in dit compromis niet of maarten dele betrokken zijn. Het ontbreken van garanties daarvoor zien wij als oorzaak van een evident wantrouwen onder velen van onze inwoners.

Als laatste punt verzoeken wij u daarom in uw bespreking mee te nemen dat een nieuw normen- en handhavingstelsel meer zal moeten zijn dan een maximum aan vliegbewegingen en prognoses over lokale maximale hindereffecten. Het moet niet gaan om grenzen voor de toekomst, maar om acceptabele en meetbare grenzen voor het actuele vliegen. Dat is iets anders dan zorgen dat het in de toekomst wel erger, maar niet veel erger mag worden. Het moet uitdrukkelijk de plicht van de wetgever weerspiegelen om niet alleen zorg te dragen voor capaciteit, veiligheid en duurzaamheid van de luchtvaart in de toekomst, maar ook dat deze geen schade aanricht aan de actuele leefbaarheid daar waar burgers recht hebben om te wonen. Het IS al erg.
Door continue aandacht voor de effecten van het actuele vlieggedrag kan de luchtvaart zichzelf steeds verder en al doende verbeteren. Dit kan alleen als de LVNL door u als wetgever naast veiligheid, capaciteit en milieu expliciet verantwoordelijk wordt gesteld voor de actuele kwaliteit van leven in het luchtvaartgebied en u de LVNL hiervoor van middelen voorziet zodat zij voortdurend passende diagnostische- en begeleidingssystemen kan (laten) ontwerpen of verbeteren.
Er zal ook een onafhankelijke en door werkelijk deskundigen bemenste autoriteit moeten komen waarmee de overheid op de LVNL kan toezien en de LVNL hierop kan afrekenen: een Sociaal Economische Autoriteit Luchtvaart (SEAL).

Wij wensen u veel wijsheid toe.

Hoogachtend,
burgemeester en wethouders van Castricum,

de loco-secretaris, J.E. Kramer
de loco-burgemeester, mevr. drs. C. Portegies

Deze brief wordt tevens per e-mail verzonden.
Een kopie gaat naar de heer ir. C.M.P.S. Eurlings, Minister van Verkeer en Waterstaat.

Een kopie van de verzonden brief vindt u hieronder.


Reacties op dit bericht

Geplaatst door Olav Bijvoet

PERFECT

Geplaatst door B

Voor de overzichtelijkheid hier een copie van de inhoud:

Aan:
De leden van de vaste commissie Verkeer en Waterstaat
Postbus 20018
2500 EA Den Haag


Verzenddatum - 3 november 2008


Geachte leden van de vaste commissie Verkeer en Waterstaat,

Op woensdag 5 november tijdens het Algemeen Overleg Verkeer en Waterstaat van 16.00 tot 20.00 uur bespreekt u voorstellen en adviezen inzake Schiphol.

De gemeente Castricum wil u in dit kader graag het volgende meegeven.

Ten eerste zenden wij u een afschrift van onze brief aan gedeputeerde Hooijmaijers van Noord Holland, die als voorzitter van de BRS-delegatie onze belangen aan de Alderstafel vertegenwoordigde. In deze brief kunt u lezen dat wij kritisch en teleurgesteld zijn over het Aldersadvies, maar op onderdelen positief kritisch zijn. Voor de precieze inhoud verwijzen wij u naar de bijlage.

Ten tweede willen wij u erop wijzen dat het 'polderen' aan de Alderstafel betekent dat er altijd sprake zal zijn van een compromis. Maar is het een compromis dat voor alle gemeenten gelijk is? Regionale vertegenwoordigers mochten meepraten. Het binnengebied was (zowel bestuurlijk als qua bewoners) met meer mensen vertegenwoordigd dan het buitengebied (waar ook Castricum onder valt). Een democratisch compromis, want de meerderheid was voor? Nee, want van het begin af aan was het een ongelijke 'strijd' tussen binnen- en buitengebied.
Wij gaan ervan uit dat wetgeving rond de Luchtvaartwet gaat over bescherming van de belangen van alle burgers. De invloed van de luchtvaart op de omgevingskwaliteit is divers en afhankelijk van regio en omstandigheden. Maar de wetgeving betreft allen, onafhankelijk van regio en omstandigheid.
Dat er voor specifieke regio's, bijvoorbeeld de luchthaven Schiphol, aparte afspraken nodig zijn is een zaak van de tweede orde, een consequentie, niet een uitgangspunt. De compromissen aan de Alderstafel zijn secundair en een weerslag van overeenkomsten met voornamelijk gemeenten van het binnengebied van Schiphol.
Wij kunnen daar alleen mee leven indien deze secundaire aanpassingen geen beperking meebrengen van de primaire en door de wet te garanderen rechten van alle burgers in het gebied daar buiten (inclusief het buitengebied, waar ook Castricum onder valt), die in dit compromis niet of maarten dele betrokken zijn. Het ontbreken van garanties daarvoor zien wij als oorzaak van een evident wantrouwen onder velen van onze inwoners.

Als laatste punt verzoeken wij u daarom in uw bespreking mee te nemen dat een nieuw normen- en handhavingstelsel meer zal moeten zijn dan een maximum aan vliegbewegingen en prognoses over lokale maximale hindereffecten. Het moet niet gaan om grenzen voor de toekomst, maar om acceptabele en meetbare grenzen voor het actuele vliegen. Dat is iets anders dan zorgen dat het in de toekomst wel erger, maar niet veel erger mag worden. Het moet uitdrukkelijk de plicht van de wetgever weerspiegelen om niet alleen zorg te dragen voor capaciteit, veiligheid en duurzaamheid van de luchtvaart in de toekomst, maar ook dat deze geen schade aanricht aan de actuele leefbaarheid daar waar burgers recht hebben om te wonen. Het IS al erg.
Door continue aandacht voor de effecten van het actuele vlieggedrag kan de luchtvaart zichzelf steeds verder en al doende verbeteren. Dit kan alleen als de LVNL door u als wetgever naast veiligheid, capaciteit en milieu expliciet verantwoordelijk wordt gesteld voor de actuele kwaliteit van leven in het luchtvaartgebied en u de LVNL hiervoor van middelen voorziet zodat zij voortdurend passende diagnostische- en begeleidingssystemen kan (laten) ontwerpen of verbeteren.
Er zal ook een onafhankelijke en door werkelijk deskundigen bemenste autoriteit moeten komen waarmee de overheid op de LVNL kan toezien en de LVNL hierop kan afrekenen: een Sociaal Economische Autoriteit Luchtvaart (SEAL).

Wij wensen u veel wijsheid toe.

Hoogachtend,
burgemeester en wethouders van Castricum,

de loco-secretaris, J.E. Kramer
de loco-burgemeester, mevr. drs. C. Portegies

Deze brief wordt tevens per e-mail verzonden.
Een kopie gaat naar de heer ir. C.M.P.S. Eurlings, Minister van Verkeer en Waterstaat.