Platform Vlieghinder Kennemerland
 

Arnan Oberski versus Marjolein Wenting (LVNL

 |
 Geplaatst door: webbeheer 
 |
 Bekeken: 1646 
|
 Luchtvaart =nieuws= 
Arnan Oberski versus Marjolein Wenting (LVNL

Arnan Oberski: LVNL: ongestraft aanrotzooien

26-07-2003

Wat er met betrekking tot Schiphol ook allemaal gebeurt – strategische rekenfoutjes, leugens, onethische bedrijfsvoering, bijna ongelukken, misleiding van de Tweede Kamer – één luchtvaartorganisatie blijft altijd buiten schot. Het is een organisatie die een spil vormt in het afwentelen van de schade die de luchtvaartsector als geheel veroorzaakt op de samenleving. Ik heb het over de LVNL, de Luchtverkeerleiding Nederland. Een schimmige organisatie – voor de buitenwereld dan – die zich altijd verschuilt achter andere organisaties – achter Schiphol, achter de directie Luchtvaart van het ministerie van Verkeer en Waterstaat, achter de luchtvaartmaatschappijen, achter de piloten.

De luchtverkeersleider die gemakshalve op zondagochtend om zeven uur een widebody-toestel met vol motorvermogen op enkele honderden meters over het oude centrum van Amsterdam loodst en daarmee vele tienduizenden mensen wekt, kan erop rekenen dat de sector zijn anonimiteit waarborgt alsof het een risicovolle militaire operatie aangaat. En in de anonimiteit heb je geen verantwoordelijkheid en kun je lekker ongestraft aanrotzooien en je je beroepen op regeltjes en procedures, zelfs als je die zelf hebt opgesteld.

Waarom is de LVNL zo’n schimmige organisatie? Het is toch een semigeprivatiseerde overheidsorganisatie met een monopoliepositie die uitsluitend moet zorgen dat vliegtuigen tijdens het landen en stijgen niet tegen elkaar opknallen? Niets bijzonders in een technisch geavanceerd tijdperk waarin dit soort werk grotendeels door computers kan worden gedaan.

Maar luchtverkeersleiders zien zichzelf – net als piloten – als een elite die zich letterlijk ver verheven voelt boven de rest van de samenleving en er daarom ook helemaal geen rekening mee hoeft te houden. Integendeel, net zoals de andere tassendragers van de luchtvaartsector – met name de medewerkers van de directie Luchtvaart die geen gelegenheid en geen middel onbenut laten om de luchtvaartsector van dienst te zijn – ziet de LVNL het als zijn heilige taak om zoveel mogelijk luchtvaartcapaciteit op Schiphol te creëren. Daarbij laat de organisatie zich nergens door weerhouden, niet door ethische overwegingen, niet door praktische overwegingen, niet door afspraken met de minister. Met de samenleving heeft de luchtverkeersleiding niets te maken, als de vliegtuigen maar kunnen vliegen.

Het is een organisatie die van niets of niemand tegenspel krijgt, die iedere piloot, iedere luchtvaartmaatschappij op zijn wenken bedient zonder voor de gevolgen daarvan in de samenleving verantwoordelijk gesteld te worden. De LVNL is een organisatie waarmee dus eigenlijk niets mis kan gaan. Toch verdient de directeur ervan ruim zeshonderdduizend euro per jaar. Hij hoeft niets te kunnen en wordt beloond met een salaris dat zo’n drie keer hoger is dan dat van de minister die verantwoordelijk is voor al het maatschappelijke falen van zijn organisatie.

Iedereen die ziet hoe de vliegtuigen zonder enige noodzaak laag over de dichtstbevolkte gebieden van de randstad vliegen, weet ook dat de man inderdaad niets kan. Hij is kortom een waardig lid van de luchtvaartsector, de branche van het gemakkelijk geld verdienen over de rug van de omwonenden en het milieu.

Arnan Oberski
www.vliegoverlast.nl


Marjolein Wenting: LVNL vanaf de andere kant belicht

02-08-2003

In het stijlboek NRC Handelsblad staat het journalistieke begrip ‘column’ als volgt omschreven: “de enige bijdrage aan de krant die in keuze van onderwerp, gezichtspunt, stijl en mening een hoogst persoonlijk karakter heeft”.
Met deze definitie voor ogen heb ik na een eerste lezing de column van de heer Arnan Oberski over Luchtverkeersleiding Nederland herlezen.

Het hoogst persoonlijke karakter van de tekst in de vorm van ongezouten meningen over Luchtverkeersleiding Nederland, luchtverkeersleiders, vliegers, ambtenaren en luchtvaartmaatschappijen, de luchtvaartsector is zeer duidelijk aanwezig. Een eigen gezichtspunt “de ten koste van machteloze burgers gemakkelijk geldverdienende luchtvaartsector” komt helder naar voren.
Luchtvaart en Schiphol staan eigenlijk altijd wel in de belangstelling en over stijl valt niet te twisten. Dit zo overziende zou ik eigenlijk geen reden hebben om te reageren.
Maar voor de onderbouwing van zijn standpunten schetst de heer Oberski een beeld van Luchtverkeersleiding Nederland dat in het geheel niet overeenkomt met de feiten. En alleen op basis van de juiste feiten kan een discussie zoals de heer Oberski die met zijn column lijkt te willen voeren, zinnig zijn. Een inhoudelijke discussie over wat ons bedrijf moet, mag en kan is Luchtverkeersleiding Nederland nooit uit de weg gegaan, niet met omwonenden, niet binnen de vroegere Commissie Geluidhinder Schiphol en nu CROS, en niet met bestuurders. Daarom deze column maar gebruikt voor feiten.

Luchtverkeersleiding Nederland is een Zelfstandig Bestuursorgaan met in de wet vastgelegde taken en werkend onder verantwoordelijkheid van de Minister van Verkeer & Waterstaat die toezicht houdt en handhaaft via de Inspectie Verkeer & Waterstaat. LVNL geeft een jaarverslag uit dat op de website lvnl.nl is te vinden. Van anonimiteit is geen sprake. Weliswaar wordt er letterlijk “achter de schermen” en vanuit torens gewerkt, maar over wat daar gebeurt en waarom wordt niet alleen aan de toezichthoudende instanties en onze gebruikers tekst en uitleg gegeven, maar in principe aan iedereen die daarin is geïnteresseerd.

Luchtverkeersleiders zijn gehouden aan strakke regels en procedures inzake veiligheid en milieu, die voor zover ze niet in nationale en internationale wetgeving zijn vastgelegd in ieder geval door de toezichthouder zijn beoordeeld. De herziene Wet luchtvaart schrijft regels voor het gebruik van start- en landingsbanen en voor luchtverkeerwegen voor, waaraan LVNL is gehouden. Bij overtreding wordt LVNL daarop rechtstreeks aangesproken en kunnen boetes worden opgelegd. De nieuwe wet- en regelgeving staat groei van het luchtverkeer op Schiphol toe, binnen milieurandvoorwaarden die de strengste van Europa zijn.
Voor LVNL betekent dat werken op het snijvlak van wat de drie kernbegrippen van onze dienstverlening zijn: Veiligheid, Efficiency en Milieu. In nauw overleg met de partijen die bij onze dienstverlening betrokken zijn, maar waarvan de belangen tegengesteld zijn, wordt de balans tussen deze drie kenmerken van onze dienstverlening vastgesteld. Handhaving van de hoge veiligheidsniveaus staat daarbij voorop. De vraag naar een hoge uurcapaciteit van onze klanten is legitiem, maar die doet niets af aan onze plicht de milieuregels te handhaven, een plicht die LVNL volledig onderschrijft.

Het geven van luchtverkeersleiding is ondanks de technologische ontwikkelingen nog steeds (vak)mensenwerk, waarvoor - nog - geen vervangende computers beschikbaar zijn. De zware verantwoordelijkheid die luchtverkeersleiders moeten dragen maakt het tot mensen die zeer serieus met hun werk bezig zijn. Daartoe behoort ook het samen met luchtvaartmaatschappijen en vliegers zoeken naar mogelijkheden om hinder te beperken. Een voorbeeld van die inspanningen is de samenwerking die vliegtuigfabrikant Boeing en LVNL zijn aangegaan om gezamenlijk te zoeken naar mogelijkheden om de geluidbelasting in de omgeving van luchthavens te beperken in het samenspel tussen “cockpit”, verkeersleiding en techniek.

Aan de maatschappelijke discussie over de negatieve aspecten van de luchtvaartindustrie wil LVNL zich niet onttrekken, in tegendeel. Maar dan wel op basis van correcte uitgangspunten.
De opmerkingen over de algemeen directeur van LVNL in relatie tot diens salaris beschouw ik als de persoonlijke mening van de heer Oberski vanuit zijn gezichtspunt over de luchtvaart. Maar ook hier kloppen de feiten niet. Het genoemde jaarinkomen van ruim zeshonderdduizend euro per jaar is bijna tweeënhalf keer zo hoog als het werkelijke jaarinkomen van “deze man”.
Als de heer Oberski het bij LVNL nagevraagd zou hebben had hij direct het juiste antwoord gekregen, zoals het ook aan anderen, inclusief media is gegeven.
Maar misschien heeft de heer Oberski zich hierin simpelweg vergist.

Marjolein Wenting
Manager Corporate Communications LVNL

 


Reacties op dit bericht